Hıçkırıklarımı artık içimde
hapsedeceğım,
Vede derin acılarımı
Her yanımı saran hayalerinle yaşayacağım
Bir gün uzak olacaksın
Artık masal kahramanı olacaksın
Sen dürüst kal,
Hakketmediğini alma.
Doğru olmak için uğraş.
Anladığını biliyorum
Bilmez miyim,
Servete sarıldın, mala doymadan
Bir nefeslik ömrü hayra yormadan
Kabrin kapısında durup sormadan
Hazırlık yapmadan gidiyorsun sen
Nice kez geçtiğin bir garip mezar
Bir ağırlık var gökte,
Bir çığlık asılı kaldı sabahın ortasında.
Diller sustu, gözler yutkundu
Ve yeryüzü…
İçine çektı mazlumun feryadını.
Otururken kalkarken
Uyurken
Anlatırken
Yürürken,konuşurken
Her saniye,her dakika
Her sabah ve her akşam
Bir düşü kovalamaktan yorgunum artık,
Ne düşüncem kaldı, ne de mecalim.
Aynı dertler baştan sarıyor beni,
Nedir, niçin böyle, bilemiyorum.
Solan bir güldü o, hep hayalimde,
Düşünceler içinde yorgun kalmişim
Neredeyse boğulmak üzereyim
Biliyorum çıkmaz yol oduğunu
Görmeyeli ne yapiyor
Ne yer ,ne içer,nerededir
Düşünmekten bitkin durumdayım.
Koşarak gelmişti yanıma
Sadece durup baktı
Oysa aylarca onu düşündüm
Bir an bile unutamadım
Lal oldu dilim
Bir kelime çıkmadıki ağzımdan
Söylesemde duymasın beni
Nasıl duyacaksın ki
Engel var dağlar kadar
Nasıl olduğunu bilmezdın
Bilmezdın beni
Tutkumu asla bilmezdın
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!