Baki sesi ile titreyen günüm olmalıydı
Yüreğimde sensizlik kavgalar olmamalıydı
Sevdam sadece dosta hakka olmalıydı
Fikrimde sözlerin düzgünlü dolaşmalıydı
Eğreltili yalnızlığın sensizliği olmamalıydı
Ne kadar anılmayacak isim olsa da
Ne çok bakılmayacak yüz olsa da
Etrafını dolduran yalanlar olsa da
Seni büyüten değer veren bir selam
Gülümseme
Seni görse aşağıda kendini gördek af dağında
Sensizliğin bıraktıklarına inat
Olmadık bir şiir yazayım dedim
Hangi sözler anlatayım diye
Başladım bocaladım durdum
Yine ansızın gözyaşlarıma doğdun
Aktın yağmur taneleri gibi nefesime
Bu gece sensizliğin yutkunmalarıyla
Hüzünlerin deşmesiyle kanatmasıyla
Özlemlerimin durmayan çığlıklarıyla
Bak yine gecenin geçip giden
Düşlerimle selam yolladım
Anılarımın kırık camları batıyor
Gözyaşlarıma
Sana öksüz yetim kalan hasretinle
Yalnızlığım sarhoş oluyor
Ömründen gidişin çok uzun zaman oldu
Saatler durdurdum akrebi yelkovanı kırdım
Duvardan söktüm resim’ini her tarafı karaladım
Sen gittiğinden beri hiç çıkmadım dışarıya
Odalarda dolandım durdum
Yaktım kirpitleri bir bir
Her yakışımda uğurladım
Bir seni bir hayalimi
Rüyalarımın bıraktıklarını
Yaktım resimleri bir bir
Attım bana bıraktığın hüzünleri
Ne hayal gördüm nede rüya
Kelimeleri sarmalayıp böldüm sana
Ve sensizliğine
Şairler şiirlerinde sensizliğin özlemlerini
Kırarken
Gözlerindeki gökkuşağını kıskandı
Bu sabah evden çıktım
Sokaklar suskun ve sisle kaplıydı
Kaldırım taşları suskun kırgındı
Gökyüzü sensizliğinle kapalıydı
Yüreğimdeki hüzünlerle ağlayacaktı
Akşam kalabalığında yalnızım
Sensizliğin vurmasıyla
Özlemini acılara ayrılığa yazdım
Sokak taşlarında seksek yürürken
Hasretini lambaların altına bıraktım
Anıların avutmalarıyla
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!