Sensizliğin batımlarıyla
Ölüm o kadar kolay ki
Özlemin yanmalarıyla
Yaşamak o kadar zor ki
Deniz çarpmalı gözlerimde
Özlediğimi söylesem sana
Desem mevsimlerle kokladım
Seni doya doya
Vapur sesleriyle girdin desem rüyalarıma
Martıların ekmek kırıntıları toplaması gibi
Seni topladım günlerden desem böldüm
Özledim inan ki özledim
Gözlerindeki kaybolmaları
Söylerin kekelemesindeki uçurumları
Düşüncelerimdeki yarın uyuşmalarını
Yalnızlık özlemini ızlama atıp gittin
Bir buse ile cana semmi katıp yıkıp gittin
Sineme hasretini son atışını alıp gittin
Gözümdeki gün doğumunu batırıp gittin
Ayrılık harını nefese batırıp gittin
Bendeki vuslat mahşerini oda atıp gittin
Dilime biden özleminle sen geldin
Gönül abraşıma hüznü katıverdin
Ömür çizgisine sensizliği çiziverdin
Tövbemi gözün karasıyla bozuverdin
Saçının esmesiyle hayal ufkuna daldım
Ozluyorum
Ruzgarla uçarcasına. Ucmayi
Toprak olup yok olmayi
Yalan gerçek arasinda kalmayi
Ozluyorum
Hayalle rüyalarda gezmeyi
Giremiyorum eve
Duvarlar geliyor uzerime
Hayallarim anilarim
Darmadagin
Sözler takiliyor yuregime
Sokaklarda dolasiyorum
yine bir pusulu gece
yıldızlar hayallerimi söndürüyor
hasretin yarınıma aglar örüyor
yalnızlık ömrüme her daim
idam sehpası kuruyor
karanlık rüyalarımı deşiyor deliyor
Radyomdaki şarkıların sesi çıkmıyor artık
Düşlerim kurudu kırıldı
Sonsuz hayallerimin sonu geldi
Hatıralarım bu gece yıkık
Bulutlara gözyaşlarım karıştı
Düşüncelerim çıkmaz sokaklara girdi
Parka üç genç kız
Yaşları on iki on üç
Hatta
Bilemedin on beş
Yüzleri boyalı
Elleri sigaralı
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!