Madem ömrümün gonca gülünün açmasından
Hasret rüzgârının konmasından kaçmak istersin
Acısıyla ilaç olan anılarımı soldurup sessizce
Yaz, bahar yerine kışı doldurup nefesime
Kaçmak istersin benden
Hadi git bendeki senden uzaklara
Gözlerin önümde işte
Yeminler sözler dudagimda
Resmin masada yanımda
Ekmekten bir parça
Yarim soğumuş çay
Anılar boyasi kalkmış duvarlarda
Seni düşünürken
Dudaklarım ıslanıyor
Acıların kırıntıları koynuma dökülüyor
Sensizliğin kokusu yüreğimi sarıyor
Seni düşünmek bile çok güzel
Şey
Seni düşünürken
Düşlerimin ortasına konar
Hayallerimi şarkılarla coşturur
Anıların fırçalarla olmadık resimler yapar
Özlerim dalgalarla uzaklara dalar
Seni düşünürken
Düşlerimin ortasına konar
Hayallerimi şarkılarla coşturur
Anıların fırçalarla olmadık resimler yapar
Özlerim dalgalarla uzaklara dalar
Pencerenin önünde yine seni düşüyorum
Ağaçtan yaprağın düşmesi seyrederken
Seni gönlüme düşüyorum katıyorum
Rüzgârın uğutlusuyla özlemine sarıyorum
Radyoda hüzzam makamında bir şarkı çalıyor
Sen gittin gözyaşlarımı kuruttun
Dudağımdaki ismini soldurdun
Ellerine bir resim takıldı kaldı durdu
Seni görmem lazım hasretin esmiyor
Puslu bir gecede hayalline sarılmaktayım
Sen artık o değilsin
Sabah uyandığımda
Dudağıma ismiyle polenler döken
Kuşlarının kanatlarıyla özlemleri bıraktıran
Sokaklara çıktığımda çöp bidonlarıyla
Önüme hasretleri serptiren
Yürüdüm günbatımına doğru
Tek başıma
Bazen oldun yüreğime akan yağmur
Bazen de dilimde nefesimde boran, fırtına
Ayağıma takılan sensizlik çelmesiyle
Bazen de düştüm
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!