Mahmut Çiçekdağı Şiirleri - Şair Mahmut ...

Yazarım kendimce serbest heceli
Anlattım sadece safça duygularımı
İlk kalemi elime aldığım günden beri
Belki uymadın koymadım virgül Noktayı

Toplumda insan birbirinden farklı görüyorlar birbirini küçük görme gibi kendilerine lüks edinmişler. Birbirine hakaret derecede bağırma âdeti yapmışlar. Kendilerini haklı görüyorlar karşısındaki insanı düşünen yok insanlar birbirini sevmek zorunda değildir ama saygı duymak zorundayız. İnsan kendisinden farklı olanı hor görme hakkı yoktur. İnsanlar arasında sosyal bakım açısından inancından bakışın açısından farklı olabilir bu sınıflandırma ayrıştırma sebebi olmamalı yaşamda farklılıklar dayatma bağımlılık unsuruna getirmemeli rabbim ben insanı en güzel şekilde yarattım diyor ve her kulunu değerli kıymetli yaratmıştır rabbim insana akıl, vicdan. Mantık vermiştir. Bunları kendimizi haklı görmek için kullanmayalım unutmayalım her insan değere layıktır insan birbirine hakaret derece davranırsa sonucunda tartışma kavga kaçınılmaz böyle olursa insan ikna etme şansı yoktur saygı olursa karşı tarafta da olacaktır. İnsanın birbiriyle konuşma ikna etme tartışma yapmanın birinci unsuru saygıdır saygı ifadesini iletişimde yaşamın her alanında kullanırsanız sizleri dikkate alacak dinleyeceklerdir önemseyeceklerdir. Karşıdaki insana yakışıksız uygunsuz münasebetsiz kalp kıran fert olarak yaklaşırsanız. Karşıdaki insanın üzerinde olumsuz tesir bırakacaksınız size bir sınır koyacaktır saygısızlığın sonucu saygısızlıktır saygısızlık iletişimin önünde engeldir ve hep dinlemeden konuşmanın nedenidir. İnsanın en büyük hatası farklılıklara tahammül edememek saygı duyma içgüdüsü kaybetmektir kendini hep önde üstün görmektir. Farklılıklara bakılırsa parmak uçlarından göz retinasına kadar insanlar birbirinden farklıdır insanları farklılık olarak ayırırsak fert fert ayırmamız gerekecektir sonucunda kardeşliğin güzel yaşamın tesisini yıkmış olacağız insan insana saygı duymalıdır. Birisi saygı beklerken öteki de saygı duyulacak davranışlar içinde olmalıdır. Rabbi âlemin ben sizi alaktan yarattım diyor (Alak 1- 5 )ayetinde yani ben sizi etten kandan yarattım diyor her insan saygı duyma ve duyulma davranışını sergilemelidir. Her insan saygıyı hak eder ve saygı duymak zorundadır insanın birbirinden üstünlüğü takvadır takva ne kadar zengin veya fakir ol aranızda farklılık olmadığının kanıtı aldığınız nefestir nefes bittiğinde her insan yok alacak toprak olacak Sakıp Sabancı’nın bir sözü vardı işimle benim aramda iki lira fark var oda kefenin kalitesi insan kendini yaşamın gayesine öyle kaptırmış ki yarış haline getirmiş ki saygıyı yok etmiş evindeki eşyanın en güzeli olacak komşuya hava atacak saygıyı siliniyor çocuğunu okula yazdırırken kurslara sokup benim çoğum şöyle akıllı böyle çalışken senin çocuğun nasıl derken yine saygı gidiyor birbirinin eşyalarını kullanırken kendi eşyanız gibi değil hor kullanıp kırıp atınca mesela evine bir misafir geldi şuraya buraya otur dediniz ama onun evine gidinde rahat davran batır çiz kır dök işte yine saygının yok olma nedeni biz saygı duyulmayı biliyoruz saygı duymayı değil peygamber efendimiz şöyle buyurmuştur sizlerle benim aramda hiçbir farklılık yoktur sizi de ALLAH yarattı beni de sizde öleceksiniz bende birbirinize saygı duyun kendini gibi davranın gösterttirin İmanı Azam şöyle demiştir İnsanı büyük yapan saygısızlığın karşısında saygıyı gösterendir sadece insan birbirine saygı göstermek yeterli değildir insanı en güzel yapan birbirine tabiata tüm canlılara yasaklara her şeye saygı duymaktır etrafıma bakıyorum insanın eline bir fırsat geçince makam sahibi olunca sadece bu değil siyasette sanatta sporda her zaman kendi fikrimiz, kabullendirme inadı var saygı yok. Rabbi âlemin diyor ki ey insanlar karşındakine yumuşak söz söyleyiniz belki düşünür saygı duyar ( Taha 44 )Ayetinde ve ey insanlar rabbinize saygı duyunuz (Hac 1) ey insanlar rabbinize karşı saygılı olunuz (Lokman 33) ayetlerinde rabbine saygı duya kişi insana da saygı duyar unutmayalım insanın kalbinde duran her şey insana yansır kalbinde saygı, sevgi, iman olan kişilerden kibir, büyüklük duyguları uzak durur
Yunus Emre’nin dediği gibi ille de edep ille de edep,
Saygı, sevgiyi doğurur
Edebin olduğu yerde saygı sevgi de olur

Sayılı günler geldi geçti
Hatta mevsimler bir açtı soldu
Ama gecelerdeki hüzün kokulu
Ayrılık demeleri yıkımların geçmedi

Sensiz dalmalar böler uykularımı

Seni düşünürken
Dudaklarım ıslanıyor
Acıların kırıntıları koynuma dökülüyor
Sensizliğin kokusu yüreğimi sarıyor
Seni düşünmek bile çok güzel
Şey

Dun. Gibi bugün de hiç bir şey yapmadım
Sadece seni sevdim
Yüreğime
Gün doğumuna batımına
Seni kattım
Kapattım pencereyi

Rüzgârın fısıldamasıyla
Papatyanın yaprağını dökmesiyle
Dilimin ucundaki çığlıklarımla
Yüreğimden kopan hasretini yakan kelimelerle
Seni seviyorum
Özleminle kağıda diz çöken kalemimle

Hiç ağlamazdım
Dünü yarının hesabını yapardım
Aynalarda anıları yaşardım
Geceleri sokaklara çıkmazdım
Hayallerimi renk, renk boyardım
Düşlerimi umutlarımla sulardım

Bu gün hayatımın anlamına rest çektim
Kâğıdı kırıştırıp yırttım kalemi kırdım
Hüzün çekmeli anıların üzerini çizdim
Bu güce yaşamak için nedenim yok
Ölümün sınırındayım

Vakit tamam gölgeler sert
Kesin ve de yalın
Saatler durdu
Işıklar bir bir söndü
Kuşlar kanat çırpmayı
Bıraktı

Saat on iki
Sensizlik hayallerimi karanlığa bıraktı
Sokak lambası sızıları rüyalarıma bırakıyor
Hasretin esintisi gecenin rüzgarını durduruyor
Gözyaşlarım bedenime sinen özlemi yakıyor
Elimde resmine bakıyorum, nefesimde soluyor anılar