Aylardan Ekim,
Ve ben seni çok özledim.
Dalından kopan yapraklar gibi
Yüreğimi hazan sarmasıyla senden
Kopuyorum
Sevdam yaz mevsimler kış
Aylardan eylül saatin tik takı durdu
Kışa döndü gecem
Vakit tamam tren düdüğü çalmaya başladı
Ölümden bir işaret var her yerde, her şeyde
Ölüm sesi karışmış şarkılara ve de türkülere
Duyulmuyor ama üşütüyor
Hasretin karanlık kuytusuna akıyor
Yaşlarım
Rüyalarım sızlanması diş geçiriyor
Anılarıma
Hüzünler sıkıca tutuyor özlemlerimin
Çığlıklarını
Şu günlerde azap yaşamak
Keder kahır kışı nefesimde
Yüreğimde isyan çiçekleri
Açıyor sevda açelyaları sararıyor
Her akşam güneşe beraber sönüyorum
Gözyaşlarımla sarhoş oluyorum
BABA
Her sabah senden önce kalkardım
Önce başucunda seni seyrederdim
Sonra sofraya otururken okşardın başımı
Hep söylemek isterdim avuçlarının sıcaklığıyla
Baba seni seviyorum
Sensizliği seni düşündüm
Gözüm dışarıya ilişti ağaçların rüzgarla eğilişine
Sokaklar essiz kimsesiz
Aynada birde kendime baktım
Sensizliğinle savruluşlarım aklıma geldi
Gözaltlarındaki kırışıklarda bile sen vardın
Küçük yüreklere köz bastırdılar
Duyguları öksüz, çıplak bıraktılar
Yürümeye başlayan umutlara çelme taktılar
Gülüşlere dağlanmış ağıtlar bağladılar
Sıçrayan düşleri yarıda bırakıp kopardılar
İnsanlığa olmadık lekeler kirler bulaştırdılar
Bak eylül geldi gözlerinin siyahına
Aktı damları yüreğime ömrüme
Ve
Rüzgâr bıraktı sararan yaprakları hüzünleri
Bir tarafım paramparça eksik, kırık, dökük
Dudağımdaki hasret kelimeleri döküldü
Bak eylül geldi gözlerinin siyahına
Aktı damları yüreğime ömrüme
Ve
Rüzgâr bıraktı sararan yaprakları hüzünleri
Bir tarafım paramparça eksik, kırık, dökük
Dudağımdaki hasret kelimeleri döküldü
Baktım gönlüme sen
Son hatıran
Sığmıyorsun yüreğime
Sancıların kanatırken ömrümü
Çare bulamayınca yalnızlığın çığlıklarına
Kalemler sevdamın kelimelerini yazmadan




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!