Sensizliği seni düşündüm
Gözüm dışarıya ilişti ağaçların rüzgarla eğilişine
Sokaklar essiz kimsesiz
Aynada birde kendime baktım
Sensizliğinle savruluşlarım aklıma geldi
Gözaltlarındaki kırışıklarda bile sen vardın
Küçük yüreklere köz bastırdılar
Duyguları öksüz, çıplak bıraktılar
Yürümeye başlayan umutlara çelme taktılar
Gülüşlere dağlanmış ağıtlar bağladılar
Sıçrayan düşleri yarıda bırakıp kopardılar
İnsanlığa olmadık lekeler kirler bulaştırdılar
Bak eylül geldi gözlerinin siyahına
Aktı damları yüreğime ömrüme
Ve
Rüzgâr bıraktı sararan yaprakları hüzünleri
Bir tarafım paramparça eksik, kırık, dökük
Dudağımdaki hasret kelimeleri döküldü
Bak eylül geldi gözlerinin siyahına
Aktı damları yüreğime ömrüme
Ve
Rüzgâr bıraktı sararan yaprakları hüzünleri
Bir tarafım paramparça eksik, kırık, dökük
Dudağımdaki hasret kelimeleri döküldü
Baktım gönlüme sen
Son hatıran
Sığmıyorsun yüreğime
Sancıların kanatırken ömrümü
Çare bulamayınca yalnızlığın çığlıklarına
Kalemler sevdamın kelimelerini yazmadan
Balkonda oturuyorum
Akşamın sensizliğini üzerime
Doldurmasını bekliyorum
Yüreğimdeki senin hasret deşmelerini
Kusacağım
Elimdeki acılara gömülmeyi anlatan resmin
Ben sadece masumca sevdim
Ne deliler gibi nede hırçınca
Sessizce sevdim
Senle sensizlikle yandım kavruldum
Özleminin yüreğimde esmesiyle
Düşlerimde bazen de hayallerimde
Bana öyle bakma…
N’olursun
Kalbimin derinlerine düşüyorsun
Tutamıyorum gözyaşlarımı, duygularımı
Düşüncelerimi
Saçlarının dağınıklarına karışıyor hayallerim
Öylesine başıboş oturuyorum
Balkonda seyrederken
Sokakların ısısızlığını
Elimdeki resimlere anıların esmesiyle
Gözümden anlamsız yaşlar boşalıyor
Üstüme
Hayat denen okulda
Tüm derslerden
İnsanlar kalıyor
Yaşamın ağır yükünün altında
Yoruluyor
Evdeki hesap dışarıya
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!