Dudağımda yarim.bir söz
Elimde kırık bir resim
Gozumde yuregime akan yaş
Hayallerim yarinlarda soldu
Ruyalarım bir bir gitti yarın da
Dudağımda yarim.bir söz
Elimde kırık bir resim
Gozumde yuregime akan yaş
Hayallerim yarinlarda soldu
Ruyalarım bir bir gitti yarın da
Gözlerin de bir hüzün var
Dalgın bakışın ve solgun yüzün
Sevdamın derinlerine sızılı yağışlar bırakıyor
Dudağımdaki kelimeler sessizce uyuşuyor
Dudağımda ki sözler
Bir köz
Sanki yüreğimi yakan ateş
Gözyaşlarım idam ipleri
Canım yanıyor
Düşlerim karanlığa kaçıyor
Emek, ekmek adalettir
Gönülleri ısıtandır
Doğruluk terazisidir
Mülkün temelidir
İnsanlığın özü düzenidir
Vicdanın kınıdır
Elleri nasırlı
Tırnakların arası
Kirli paslı olan
Gözlerinin altı mosmor
Renge gömüşmüş
Kahır kederleri yüklenmiş
Yıkık dökük eski bir bina gibi
Bu gördüğün kalp
Kapısı açık içi boş ve karanlık
Kursağımda dilime esen bir fırtına
Düşlerimden kelimelere takılan
Sensizlik
Sokaklara döküldü
Yüreğimi kanatan anılarım
Kaybettim sokak aralarında
Ruhumu, hayallerimi kaldırıma düşen sararmış
Yapraklar gibi
Düştü nefesimden sevda yaşlarım, umutlarım
Dedelerimiz, babalarımız eskiden diye başlardı
Söze sonra sıralardı
Ne güzel insanlar vardı
Bir masal tadında başlardı
Çocukluğumuzu o hikâyeler kaplardı
Bir başka tadı bardı masalların
çocuklar hakkında bir düşüncem
Eskiden bizi annemiz eve katmak için uğraşırdı kendi kendimize yeni oyunlar bulurduk bir şeyler yapmak için uğraşırdık yeni yeni icatlar yapıyoruz şimdilerde çocuklarımız evde ellerinde akıllı tablet telefon bilgisayar oyun oynuyorlar kendilerini geliştirmeyi bir kenara bırakalım obez oluyorlar baba akşam eve geliyor yoruldum anne başka işim yokta çocuğumu gezdireceğim işine ne yapacak dışarıda elinde otursun dursun sonra anne baba evladına çık dışarı oyna bizim zamanımızda eve girmezdik gecenin ikisine kadar oynardık çocuk sokağa çıkınca şunu oyna bunu oyna buradan gitme diyorlar sebep etraf ortam kötü tamam haklılar şu günlerde ortalık kötü günde bir saatinizi çocuğunuza ayrılın oynatın ha birde şu var çocuk evin önünde oynasa komşular bağırıyor azarlıyorlar kendi başıma gelen bir hadise aklıma geldi çocuğum kızım daha okula başlamamıştı komşunun çocuğu olmuştu komşum Bey efendi arabadan inmeden çocuğuma kızıma bağırmıştı sonra kendi çocuğu büyüdü bağırmaya başladı o çocuk sen çocuk olmadın mı lafı kullandı demek istediğim şu herkes sadece kendi çocuğunu biliyor başka çocukları umursamıyorlar çocukları kendi hallerine bırakalım oynasınlar kirlensinler kendilerini bulsunlar kendi evladımıza nasıl davranıyorsak başkasının evladına da öyle davranalım lütfen geleceğimiz olan çocuklara bir şey öğrenmeleri için kendilerini bulması için oyunları oynatalım fikirlerini dinleyelim fırsat verelim eve kapatmayalım
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!