Göğsümde açıp solan iklimler
Dudağımdaki meşk yangını kelimeler
Emsalsiz yürekte atan ritimler
Aşk ömre tercüman olan bakidir
Mecnun ağlamış candan öte canan
Diye
Gel gel ömrüme yüreğimin sela’sı var
Sensizlikle sönen nefesin kazası yok
Özlemlerimin vuslatta cefası var
Ayrılığın mahşerde cefası yok
Baki ince bir derde düştü devası yok
Kelimelerde Habibe sevdası var
Bu gün yüreğim ıssız mezarlık
Düşlerim gece donuk ve soğuk
Ömürde anı bir yığın toprak
Söndü yaşamda tek tek aydınlık
Öksüz kimsesiz sessiz ve sensiz
Bu yolun başında sonun da
Sözlerin yakmasında kalplerin atmasında
Zamanın tiktak seslerinin akmasında
Günü doğmasında batmasında
Rüyaların sonsuzluğunda
Kâbusların acısında sızısında
Kursağa düğümlenen sözleri söylemenin
Solan ümitlerde gökkuşağını açtırmanın
Yarınların toprağına umutları ekmenin
Artık zincirleri koparma vakti gelmedi mi?
Yüreğin çırpınışındaki ağıtları dindirmenin
Sevdaları gözlerdeki yaşlarla sulamanın
Üzerime gelmeyin aynalar
Sizdeki sevdalarımı kırarım
Yerine bırakırım bendeki ayrılık acısı
Benzetirim kendime sizdeki saklı kalan aşkları
Gelmeyin üzerime aynalar
Yıpranmış bedenler yüzler çizgili
Gözler kapalı bazen duvardaki
Resimlerde
Sessiz feryatlar dört duvar arasında
Çarpıp duruyor
Yorgun titrek sözler Dudaktan çıkmam ak
Gittin
Ben arkandan sadece baktım
Yutkunduğum sözlerimi gözyaşlarımızla ıslattım
Arkandan hayallerimi kuruttum
Düşlerimi sensizliğine serptim
Öylesine acıdı ki yüreğim anılarım kanadı
Ben sana hep gönül kapımı açtım,
Hakkın sofrasını huzura serdim
Gönül hanlarından ikram eyledim
Dostluk şerbetini soğuk içirdim
Yolunda olmadık semazen ettim
Nice gönüllere girdim
Susuzluklarını çektim
Gözyaşlarımla Sevdamı ıslattım
Her defasında yalnızlığa kulaç attım
Seviyorum la üşüdüm
Bıraktım herşeyi
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!