İlk defa sabah sensiz kalktım
Penceremi açmak istemedim bıraktığın kokuların gider diye
Yatağımın ucuna bıraktığın dudağın izlerini bulaştırdığın
Mendile sarıldım hayallerimi dudak izlerine bıraktım
Bir damla uzviyettir zaman
Beş vakit harb olunur insan
Kesveti vuslat tır aşk
Sığmaz canan habibi cihan
Umutların bittiği yerde bir sevgi ile fışkırır
Saygının kaybolduğu yerde hu muhabbetiyle dikelir
Hak kelamı edilmeyen yerde edebi bakiyi takınır
Mazlumun yanında şeriatın hırkasını giyinir
Furkan la iki cihana hakkı haykırır insan
Gün e asıldı
Sözlere dolandı siyah yazmalar
Leylaklar sümbüller buyun eğdi soldu
Hayaller kırıldı rüyalar sustu
Kelimeler kursakta düğümlü
Yürekler çıplak
İnsanlık başkaldırıyor
Onca zulme
Küle dönen umutları
Bir tebessümle ayağa kaldırıyor
Kardeşlik türküleri birlikte söyleniyor
İnsanlık ayağa kalkıyor
İnsan
Haykırıdı sokakta basında
Düşünce konuşma iyi bir yaşam özgürlüğü diye
Konuş özgürce düşün özgürce gez dolaş özgürce
Ne fayda yüreğin özgür olmayınca
Kulağı duymadı dili dönmedi kendi yanlışını
İnsan yaşlanıyor
Yüzler kırışıyor
Saclara aklar düşüyor
Hayaller rüyalar degisiyor
Umutlar başka yarına açılıyor
Yanlızlıklar sokaklara açılıyor
İsmail abi
Ben ne yapacağım şimdi
Yapacak bir şey yok
Bekleyeceksin
Yüreğine közler koyarak
Gözyaşlarımı silmeyerek
İsmini kaç şiire yazdım
Gecenin karanlığında sensizlik le sayıklamışıyla
Özlemini yüreğime akıttım
Nedensiz evin önündeki yaseminler güller solardı
Kuşlar vakitsiz penceremin önüne konar öterdi
Ya o kedi köpekler hiç susmazdı
Ilk basta zordur denize ve sevdigine
Acilmak
Denize küreği attikca
Gonlunde maviligin tonlari acilir
Sevdigine dokusu ve ilk kelime. Yuregini
İsitir




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!