İnsan larin kendini buyuk görmesinden
Hirslarindan baskasini gormemesinden
Kibirini meffatini iyilikten ustun çıkarmasından
Dogruyu helali unutup. Dunyaya dalmasindan
Soz soylerken kalbi kirikligini düşünmemesinden
Ey kardeşim
Yürürsen bu yolda
Alırsın önüne hakkaniyatı
Yolun sonu sana açılır huzurla
Yönünü çevirirsen harama
Katarsın hileyi rızık batılı
Akşama vurur yanlığın uğultusunu
Rüzgâr eser sertçe dokunur gözlere
Hüzün dağılır yavaş yavaş günlere
Yaprak dökülür yüreğimin sensizliğine
Ağaçlar yapraklarını dökmüş
Çiçekler solmuş boyunlarını bükmüş
Çimenler otlar sararmış
Parklar sokaklar kimsesiz kalmış
Bankların üstüne sarı hüzünler dolmuş yağmış
Gökyüzünü kara bulutlar kaplamış
sabah güneşi odama yansıması gibi
üstüme üstüme gelme ayrılık
savurma sararan yaprakjlarını
gözümü kanatıp yalnızlığı ıslatma
birde kasbuk bağlayan yüreğime
serpme eylül hüzünlerini
ey oğul hakkını helal et
Ey oğul
Yüreğimi dağladı acının közü
İsyan yüklü sözler vurdu dilime
Gözyaşılar diken diken battı bedenime
Hasretin titriyor kırılıyor nefesim sensiz
Ey sevdiğim
Sadece bak
Gözlerin değsin Ömrüme
Isıt hayallerimi
Sadece gel
İstersen sus konuşma
Hayallerimizi yazmak yerine
Ellerim gidiyor yüreğimin
Sevda arzusuyla uzanan sönmüş ömürleri
Filizlenmemiş umutların solmalarını yokluğa gidişlerini
Yanıp kül olup giden yarınların ümitlerini
Sokakta yüzü çamurlu çocukların
Habersizce safca babalarını bekleyişini
Kazalarda yok olan mutluğu hüzünleri
Titrek sesle verilen diz çöktüren haberleri
Doğruyu söylerken yediğim yumrukları
Geceler yine vuruyor
Gözlerime
Aktın yüregime
Dudagım sonuk
Kelimeler kırık
Hayallerim.düsüyor




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!