Şehirler kalabalık Umutlar kırık dökük
Rüyalar nefesten sönük
Hayal filizleri yaşamda sökük
Bugün tüm sözler kırık ve bitik
Üşüyorum
Kapalı gözler eller bağlı
Uykusuzum bu gece
Icinde kelimeler dügümleniyor
Sana soylemedigim
Cok şey var
Yaslar süzülüyor anılara
Elindeki resimler soluyor
Düşler bazen karanlığa bulanır
Kaybolur
Götürür olmadık yerlere umutlar kırılır
İçindeki yaşamın sesi kısılır
Bazen
Ufacık şeyler
Bir kutuya gönlümden düşenleri koydum
Gözlerimden akanla bir mektup yazdım
Hasret savulmalarıyla sana şarkı besteledim
Geceleri gözlerinin rengine boyadım
Özlemlerinin kırdığı sensizliği posta ile yolladım
Sana gönderiyorum tüm hayalimi
Gemi yaptım dalgaya saldım özlemi
Bir mektup yazdım koydum hasretini
Geceye ıslık çaldım verdim seni
Kaç hüzzamlı hüzün mevsimi açtı
Ömrümde
Kaç defa günler kurumuş sözleri dudağımı
Çatlattı
Yüreğimin kuytusunda sevdamın polenleri
Kurudu
Umut
kaldırın siyahları morları
yaşama kattın rengarenkler i
aydınlatın
düşünceleri nefesleri
duyguları sel yapıp akıtın
İNSANLARIN UMUTLARI TÜKENİNCE
HAYALLERİ BİTİNCE
YARIN DÜŞÜNMEYİNCE
DÜNÜ UNUTUNCA AĞLAYACAK
BİR YERLER ARIYORLAR
DUALARINI UNUTUNCA YALVARACAĞINI
Neler unuttuk neler
Neler kattik yasama neler
Atalarımızın bıraktıgı mirasları
Nefesimizdeki türklüğün sanını
Müslümanlığın ne olduğunu
Kardesi saytik komsyu gözetmedik
Unuttuk çocukluğumuzu unuttuk
Evin önündeki çocuk sesleri çok gelir oldu
Hayalleri yeşermeden soldurduk
Toplarını aldık geri vermedik
Üstüne birde bağırdık azarladık
Oyunlarını böldük bazen de dövdük




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!