ömrünün kederleri alan
çaresizlik tohumunu söken
dertleri alıp ortak olan
bir nebze mutluluk saçan
***********************************
yolunu hakka döndüren
ömrünün kederleri alan
çaresizlik tohumunu söken
dertleri alıp ortak olan
bir nebze mutluluk saçan
***********************************
yolunu hakka döndüren
İki söz söylerken gönül kırma
Nasihati duymaktan geri kalma
Selamsız kimsenin önünden geçme
Komşuna dostuna sırtını dönme
Besmelesiz bir lokma yeme
Bu Sabah uyandım
Gözlerim yaşlı titriyor ellerim
Dilim kekeliyor durdum
Resminin karşısında
Bir bir döküldü yüreğimde
Ağlıyor mescidi aksa ağlıyor
Çığlık, çığlık feryat figan ediyor
İnsanlık durmuş seyre dalıyor
İlk kıble gâh tan bir toz zerresi
Düşünce
Mevsim yaz
Hasretim terliyor
Ağacın yaprağını döktüğü gibi
Gözyaşlarım özlemlerimi ıslatıyor
Ayrılık rüzgarı yavaş yavaş hayallerime esiyor
Sensizligin faturası rüyalarıma kesiliyor
Her geçişte mezarlığın yanından
Samimice salavat çek yürekten
İlim Şarabını iç hak hanından
Takva kılıcını da çek kınından
Atalarını çıkarma aklından
Günlerin, ayların ve de saatlerin tik taklarının
Saçıma düşürdüğü akla titrek ayaklarımla
Dolaştım deniz kenarında
Ömrüme vuran
Akşamın esintileri sessizliğin kokusunu
Bir çarşaf gibi doladı yüzüme
Güneş gibi parlayan
Saclarinda
Hayallerimin esmesi lazim
Pencereme vuran
Yaseminlerun dokunuşu gibi
Bir tene dokunmam lazım
leylisini arıyan mecnun
yıllar önce burda karşılaştık
etraf yaprakla doluydu vesoğuktu
sen demiştin yani benim gibi hüzün dolu soğuk
işte o an saçlarının esintisişi ok gibi saplandı güne
ömrüme kondurduğun buselerin hiç çıkmadı
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!