Buyrun arkadaşlar, gerekliyim ben;
Bana efe derler, yürekliyim ben;
Bugün şairlikten emekliyim ben..
Sen kuzeye yönel, ben de güneye
Kendi şiirini kendin yaz Gaye!
Kiralık bir ev tutalım bu ara,
Balkona çıkıp binadan düşelim.
Kırık yerleri yaptırıp doktora,
Bütün masrafı kiradan düşelim.
(16 Aralık 1998)
Bağrımda lüzumsuz yer işgâl ettin durdun.
Beni bin türlü perişan hâl ettin durdun.
Kaos fabrikanda sevgi, vefa yerine
Her gün yeni maraza îmâl ettin durdun.
Dost diye bağıra bastıklarımız
İhtiyaç olunca yürüdü gitti.
Yâr yolu gözleyen yastıklarımız
Bekar evlerinde çürüdü gitti.
İyimiz, kötümüz, kaba sabamız;
Zifiri körlüktü yokluğun canda;
Gören gözüm, tutan elim olmadın.
Hayâline bakıp her gün tavanda
Sana gülüm dedim, gülüm olmadın.
Kanım dondu tavrındaki kurumdan,
Büyük âşık olma derdim olmadı;
Aklıma taktım ya, benden bu kadar.
Sanki benden başka adam kalmadı;
Karşında şıktım ya, benden bu kadar.
Tamam, hayran oldum selvi boyuna;
Ağzımızdan çıkan sözü
Döndürmesi kolay değil.
Yükseklere bakan gözü
İndirmesi kolay değil.
Kitap olur rafımızda;




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!