Giden gitti, sarıldık kalanlara bundan sonra;
Daldık en netameli alanlara bundan sonra;
Sustuk ve gülümsedik dalanlara bundan sonra;
Dilimiz mesken oldu yalanlara bundan sonra.
6 Nisan 1998
Bir coşkuyla sana doğru attığım
Adım bana seni söyler Müzeyyen.
Nağmesine hislerimi kattığım
Udum bana seni söyler Müzeyyen.
Varlığın ruhuma kol bacak olur;
Ruhum doğaya ve sevgiye hasret,
Sivilceler kapmış karaciğerim.
Mermer tezgahımda bir tabak omlet,
Lamba ışığında şarkı söylerim.
Bir kayada bitmiş papatya olsam,
Benim için kendini eriten arkadaşım!
Sevdiğimin elinden bir yaradır almışım:
Sırtımdaki bıçaktan ben memnunum, dokunma!
Islanıp uyandığım, gafletten başka nedir?
Üzerime damlayan, rahmetten başka nedir?
Bir hatamı gördüğünde
Çatabilir, dostum onlar.
Beğenmezse, huzurundan
Atabilir, dostum onlar.
Sevgi bakmaz yaşa-başa,
Sizi görmek, gönlümün aydınlığı, dostlarım;
Gözleriniz, yorulup sığındığım bir çadır.
Elinizi elime verişiniz dostçadır;
Sizinle tamam olur her sabah eksik yarım.
Hikmeti gör eşyada,
Haramsa yemeyiver.
Misafirsin dünyada,
İstihkak demeyiver.
Yanlış isem eleştir;
Sen öğüdü pek sevmezsin,
Kısa kısa anlatırım.
Gözlerimle, gözlerine
Susa susa anlatırım.
Çattın sözün dozerine,
Aşkınla arındı kalbim isinden,
Umutsuz bir ışık doğdu cahilde.
Dinleseydi şu ezanı sesinden
Secdeye giderdi Ebu Cehil de.
Kapına gelen bu kaçıncı davet!
Sevdiğim, aşkına düşen düşene;
Zorlukla yer buldum sonuncu safta.
Canım kurban bu çukuru eşene;
Gönlüm dipsiz kuyu sana zaafta.
Bir hûrî gibisin cennetten kaçan,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!