Kemal Müftüoğlu Şiirleri - Şair Kemal Mü ...

Ne zaman seyreylesem gün batımı denizi
Sen gelirsin aklıma anılara dalarım.
Tükenen her sevdadan geriye kalan izi
Senden bir parça sanır utanırım ağlarım.

Herşey birlikte güzel,saray zindandır sensiz

Ne güzelmiş eskiden arabayla gezinmek
Sevdiklerini görmek için
Seyahat etmek.
Ne güzelmiş eskiden
Yağmur çamur kar demeden
Uzun yollar kat etmek.

Hiç bitmezdi geceler
Dışarıda diz boyu kar
Adeta ölüm sessizliği
Uyur uyur uyanırdık
Yine de sabaha çok var.
Ne soğuk yatağa girmek kolaydı

Uzandım Bebekten Arnavutköye
Eski koruda dolaştım biraz.
Yine kirliydi gök toprak boğaz
Gördüm yaşıyordu hala o kiraz.

Titredi dalları üzgündü sanki

Henüz ilkokulda küçük çocuğum
Ne de uzun sürerdi o yıllarda yolculuğum.
Rize Ardeşen arası üç uzun saat
Oysa taş çatlasa 60 kilometre.
O yılları bilmeyene gel de anlat.
Pek çok tehlike barındıran

Biri, anasız babasız, beş parasız okumuştu,
Diğeriyse varsıl bir ailede keyfince büyümüştü.
Günlerden bir gün öğle sonrası
Hatıralarıyla baş başa kaldılar,
Yorgun yüreklerinin heyecanıyla,

Hilal yıldıza sırtını dönmüş
gecenin koynun da sessiz duruyor
üşüyen bulutlar kaybolup gitmiş
ıssız kaldırımlar seni soruyor.

uzak tepelerde ışıklar yanar

Ne zaman ve nerede geleceği bilinmez
Azrailin çok sıkça uğradığı yaştayım
Temennim, katettiğim ömrümün yarısıdır
Babamı sonsuzluğa gönderdiğim yaştayım.

Kasaba camiinden hergün sela okunur

Ne gerçek İslam bu ne de Müslüman.
Bir çoğu uydurma sahte din iman.
Aklı olan her kurala inanmaz
Eğer mümin isen değerli namaz.

Her dinin yasası önce adalet

Neden gittiğinden çok niçin döndüğün önemli.
Yalnızlık ve çaresizlik değilse nedeni,
Geri dönmek iki yabancı gibi ölmekten iyidir.
Tıpkı karanlıklardan çıkıp ışığa kavuşmak gibi.
Ya da fırtınalı bir denizde limana ulaşmak gibi.
Neden gittiğinden çok nasıl döndüğün önemli.