Bir gün mutlaka
Kavuşacağız seninle.
Öyle kuvvetlice
Sarılacağız ki
Birbirimize,
Tek kişi sanıp da
Bu son şiirim sana
Gün doğmadan yazdığım
Kalem tutan ellerim
Artık kadeh tutacak.
Mutsuz akşamlarımda
Hani bir kış günü
Tir tir titrerken
Yakıcı bir güneşi
Özlersiniz ya,
Hani aniden başlayan
Bir güz yağmuru
Öyle kolay değil
Bir hırsız gibi
Hasta kalbimi
Çalıpta gitmek.
Kolay değil
Bakışına hasret
An be an doğanlar ölenler olur
Her gün yeniden kurulur dünya
Kan ve gözyaşı hiç eksik olmaz
Yıllarca sürer bu hazin rüya.
Ne doğuşumuz belli ne ölümümüz
Olaylara tarafsız bakarsak eğer,
Çoğumuz biraz katiliz biraz da hırsız.
Her birimiz farklı görürüz gerçeği
Oysa hiçbir şey göründüğü gibi değildir
Farklı izlemezsek her şeyi.
Kim hayatında öldürmedi
Yürüyorum İzmir'in öksüz sokaklarında.
Özlediğim kapılar yüzüme kapanıyor.
Körfez kirli bir suyla kıvranıyor uzakta
Gözlerim her kuytuda bir hayali arıyor.
O hayal yüreğimde yıllar yılı duruyor
Bir bataklık gibisin
Çırpındıkça battığım
Senin yanında her an
Yaramı kanattığım.
Bu aşk değil bir kabus
Bu İstanbul gecesi
Yine çok dertli başım.
Ne sıladan haber var
Ne dost ne arkadaşım.
Bu sabahçı kahvede
Dertlerimi dinleyen
Nasıl bir tasarım bu, anlamak çok zor,
Koca bir gövde iki küçük ayak üzerinde
Üstelik tüm bilginleri şaşırtan bir dengede.
İster kilometrelerce yürür,isterse durur yerinde
Koşar tırmanır isterse zıplar üzerinde.
Güler ağlar konuşur,her duygu bir resimdir yüzünde




-
Ahmet Emer
Tüm YorumlarSayın Kemal Bey, Ne mutlu bu şiiri yazdığınız kişiye.Ne mutlu böyle sevebilene.Yüreğine sağlık.Kutlarım.