Kemal Doğanay Şiirleri - Şair Kemal Doğanay

Azerbaycan- Türkiye

Soyumuz Oğuz Soyu, Boyumuz Kayı Boyu
Kurulsun şu otağlar başlasın Dostluk Toyu
Dede Korkut anlatsın asildir Türk’ün Huyu,
Dosta düşmana karşı hele bir bak maziye

Karanlık dünyaya ışık ol yeter
Bu işlerin sonu savaştan beter
Mezarın üstünde çok otlar biter,
Anneler ağlarsa bir çocuk ağlar

Dağda kırda bayırda
Bereket var çayırda
Sevap vardır hayırda,
Demiş Cenabı Allah!

Dalından düşen yaprak,
Çürümeye mahkumdur.
Bizi besleyen toprak,
Toz olmaya mahkumdur.

Hayalini kura kura,
Bir gün geri döneceğim!
Huzurunda dura dura,
Bir gün geri döneceğim!

İlk baharla, gelen yazla

Günler gelir geçer o vade dolar,
Bu fani dünyadan birgün gideriz
Hayat biter birgün benizler solar,
Bu fani dünyadan birgün gideriz.

Bir gün olur deryaları,
Aşarımda gelirim ben!
Adaletin son sözünü,
Öğrenerek bilirim ben!

Yalın ayak başım açık

Kucağımda güller ile
Bir gün sana geleceğim.
Konuştuğum diller ile,
Bir gün sana geleceğim.

Kelebek konmuş çayıra

Yanıyorum desem karlara girsem
Zemheride güneş doğar üstüme.
Garibi görünce bir selam versem,
Baykuş konar evde duran destime.

Bülbülün figanı dağları aşar

Kuşların sesine kulak ver,
Kuşlar seni ormana götürür!

Ormanın sesine kulak ver,
Orman seni yağmura götürür!