Kemal Doğanay Şiirleri - Şair Kemal Doğanay

Yıllardır seninle bir ömür geçti,
Sana diyemedim inan Sultanım.
Sevdiğim insanlar hep seni seçti,
Sana diyemedim inan Sultanım!

Ağaçlarım vardı çoktu dalları

Benim gönlümde ateş, senin gönlünde yara
Beni şanslı sanmayın benim bahtımda kara

Sabah akşam demeden tepemde döner kuşlar
O kuşları gördükçe gözümde bitmez yaşlar

Gurbette yaşamak bilirim zordur,
Gurbetten Sılaya Bir Selam Gönder!
Hasretlik içimde yanan bir kordur,
Gurbetten Sılaya Bir Selam Gönder!

Yıkılsın şu dağlar, kalkmasın başlar

Gidiyorsun fazla bekletme bizi,
Çiçekler dalında kurumadan gel.
Sevmiyorum deme severim sizi,
Çiçekler dalında kurumadan gel.

Sevmiyorum dersen seni anlarım

Dost bağının güllerini dermeden
Kadir Mevlam benden bir şey isteme.
Senin huzurunu son kez görmeden,
Kadir Mevlam benden bir şey isteme.

Yarattığın insan sevgine muhtaç

Ne zaman şöyle bir yüzüne baksam,
Gözlerinden korkuyorum bir tanem.
Ne zaman boynuna bir altın taksam,
Sözlerinden korkuyorum bir tanem.

Ben
Kırılgan sokaklarda
Yeşeren bir gülüm.
Dudaklarımda bir Türkü,

Madem ki gideceksin,
Bir selam sal öyle git.
Yolcuyum diyeceksin,
Bir gönül al öyle git!

Bir Türkü söylesem düşmez dillerden
Gönülden gönüle yol olur gider.
Kervanlar geçerken Taşköprülerden,
Arkada kalanlar el olur gider.

Kapımda yıllarca çalınır sazlar

Gökyüzünde doğan güneş
Dünyada yok sana bir eş
Yeryüzünde gezen kardeş,
Söylermisin bunlar neden?

Direği yok gökte durur