Kemal Doğanay Şiirleri - Şair Kemal Doğanay

HÜSNÜ KÜÇÜKARSLAN'A
SEVGİLERİMLE!...

Tokat Kale'sinden inmiş aşağı
Artova'da giymiş siyah kuşağı
Aslen Erzurum'lu Dadaş Uşağı,

Hüzün gemilerini yaktım yine dün gece
Bir kenarda seyrine baktım yine dün gece
Yıldız gibi göklerden aktım yine dün gece,
Ne sen bir şey söyledin ne de ben sana baktım.

Boşuna dememişler feleğin kahrı yeter

Sabahleyin çok erken
Henüz güneş doğarken
Gönlüme çöktü hüzün

Kırlarda kuş sesleri
Bekliyorken bizleri

Mevlana’ya
Ey mevlaya giden yollar,
Yollar bizi O’na götür!
Ey hasretle yanan kullar,
Kullar bizi O’na götür!

Adın yoksa şanın vardır
Şanın yoksa kanın vardır
Kanın yoksa canın vardır,
Her gün başka oyun ister.

Güvendiğin şu dağlara,
Kar mı yağdı Ozan Arif?
Gelecekte bu çağlara,
Kar mı yağdı Ozan Arif?

Başındaki bayrak senin

Öylesine güzel gözlerin var ki,
Sana bakmalara doyamıyorum.
Konuşurken tatlı sözlerin var ki,
Sesini kesmeye kıyamıyorum.

Sanki yay çiziyor kalem kaşların

Verdiğim öğüdü unutma beyim,
Ne alırsan al da sakın ah! alma.
Atalardan kalma güzel bir deyim,
Ne alırsan al da sakın ah! alma.

Anneyi babayı hiç üzme derim

Sakın yalan deme doğru var iken,
Doğru bükülürde kırılmaz derler!
Mevlam yardım eder sana yar iken,
Kafa yumruk ile yarılmaz derler!

Hak yerini bulur sonunda er geç

Öyle sözler ettim duyanlar ağlar,
Kendimle barışık sanmayın sakın!
Bize baş kaldırır o yüce dağlar,
Yalancı sözüne kanmayın sakın!

Mecnunun çöller de gözü kararmış