Kemal Doğanay Şiirleri - Şair Kemal Doğanay

Minareler kalem gibi uzansın,
Ezanlar susmasın benim yurdumda.
Şerefeler mahya ile bezensin,
Ezanlar susmasın benim yurdumda.

Çocukların çiçek dolsun elleri

Güneşin doğduğu yerde
Bekle diyorsun
Bekliyorum ama
Gelmiyorsun?..

Güneşin doğduğu yerde
Bekle diyorsun
Bekliyorum ama
Sen gelmiyorsun?..

Dosta doğru gidecektim,
YOL kırıldı ben kırıldım.
Ona veda edecektim,
KOL kırıldı ben kırıldım.

İşler nasıl soracaktım

Mesleğe başladım daha ilk günden,
Öğretmenim dedim, adımı yazdım.
Her işim hazırdır önceki günden,
Öğretmenim dedim, adımı yazdım.

Her sabah kapıda beklerim sizi

Hiç boşuna bekleme gelen günler geçiyor
Yıldızlı günlerinin gecesi ben olaydım.
Herkes kısmete düşen paylarını seçiyor,
Konuştuğun cümlenin hecesi ben olaydım.

Kuşlar uçar
Balıklar yüzer
Çocuklar oynar,
Bense bakarım.

Kimsin diye sakın sorma,
Türküm diye övünürüm.
Hiç boş yere kafa yorma,
Türküm diye övünürüm.

Sevgili Eşime!
Kapat gözlerini sabah olmasın
Elindeki güller hemen solmasın
Bana bahşettiğin vade dolmasın,
Canıma can katan benim hayatım.

Benim mi Allahım bu solgun yüzler?
Yüzümden düşenler bin parça olur!
Benim mi Allahım bu yanlış sözler?
Sözümden düşenler bin parça olur!
Benim mi Allahım bu kara gözler?
Gözümden düşenler bin parça olur!