Kemal Berk Şiirleri - Şair Kemal Berk

Geceden korkan insanlara şaşarım
Yoksa korktuğun?
Şu karanlık gecede yalnız kalman mı?
Görmüyorsun değil mi? Çevrende hiçbir varlığı
Sen anladın, korkarsın, onlardan uzak olmanı
Dost dedikleriyin senden nasıl uzaklaştığını

Korkma kimseden Hakk varsa yanında
Korkarsan insandan, iman olmaz ruhunda
Dost olmuş gidersin, şeytanla yoluna
Şeytandan kötü dost mu var şu dünyada

Yollar vardır dertlere derman olur

Korkmamıştık kavgadan, hedefe konulurken
Ara gazla şişmiştik, kafa göz kırılırken
Ayrı dağdan gelenle, düşmanlık yapılırken
Toprağı kucakladık, ağıtlar yakılırken

Ayrık otu dediler, zehir zararlı öze

Korkmazdı Türk milleti, korkmazdı Hakk dan gayrı
Hakk-a varmak içindi, şehit olmak var hakķı
İnancı imanı bir, korkmaz Allah gayrı
Nasıl bozulduk böyle, tanımaz asla Hakk-ı

İnsan ruhunda yoksa Kur'andan zerre akıl

Fakirin sülalesi, seller gibi akarken,
Yeryüzünü doldurdu, zenginlerin korkusu,
Bilmese de el açıp, hemen dua ederken
Sabır diler, örtülsün, pisliklerin korkusu
*
Derin kuyu içinde, sabır diye inlerken

Korkmazdı bu millet, korkmazdı Hakk dan dan gayrı
Hakk-a varmak için şehit olmak var hakķı
İnançda imanda bir Allah, yoktu gayrı
Şimdi ki evlat ne şehit tanır ne Hakk-ı

Yoksa insanda Kur'andan zerrece akıl

Uzattım dilekçeyi, bakarak güldü bana
Bu ne böyle deyince, döndüm güldüm aleme
Korona’ ya yol açan, insana açtım dava
Gerekçeli sebebi, yazıyorum hakim bey

Şahidim dikenli gül, geline huzur vermez

Koç isterler koç
Meydanlarda vuruşacak
Yüreği mangal gibi, taşı sıksa su akıtacak
Vurduğu yerden de ses getirecek
Vuruşurken,
Arada bir kan akacak ki toprağa

Köşklerinde zevkli hayat sürenler
Firavuna ne kadarda özenmiş
Dünyayı kendisi mi yaratmış ?
Başı gökte gezerken
Ayaklar, yerdekini ezer
*

Elim kolum bağlanıp, kelepçeler vurulmuş
Yüreğim kap karanlık, zindanlara atılmış
Kap karaağaçlardan, bin bir çiçek savrulmuş
Ne oldu insanlara, kötülüğe alışmış

Her zorluğun içinde, gülümseyen gözlerin