Ne imiş dünyanın derdi çilesi
Ömür ağlarını her gün örüyor
Darbeyi yiyenler dünya delisi
Dost bildiğim başa çorap örüyor
Ne çocukluk nede, gençliğim kaldı
Bir ağacın gölgesinde, niye yanar ki insanlar
Dallarına bakıp bakıp, imrenirken meyveye
Baldan bahsederken, ağzını tatlandırmak için, neden hiç çaba sarf etmezler ki,
Açlık, bunların kaderi olmuştu sanki!
Bir hamle ile uzanım yemek varken,
Erindiğinden, kalkamıyor yerinden
Özenince azgın taylar kısraga
Salıverdim hepisini çayıra
Dönüverdi şaşkın birer aşığa
Edep bilmez haya bilmez ar bilmez
Hak getire sonumuzu hayıra
Bir umuttur diye açtım elleri
Anlattım derdimi kimse duymadı
Utandım sakladım akan selleri
Sen de kimsin diye soran olmadı
Aylar yıllar geçti ne diller döktüm
Özledim düşündüm her gün her yerde
Esen yelden, ucan kuştan, sorarım
Çaresiz kalırken her gün her derde
Topal karıncadan seni sorarım
*
Saçları ne sarı nede karadır
Sordu bana, "sende kimsin" dediler
En zor soru, nasıl cevap vereyim
"Beni Adem", sırla dolu tarifler
Ben bir arif, ben bir deli diyeyim
*
Dışıma bakıpda, aldanma sakın
Sorma Bana
Okurmusun diye sorma
Okuyorum her halini
Yazılan bir yazıyı, okumak mı sanırsın
*
Oysa
Şu hayatın zorlukları, niye gelip geçmiyor ki
Atalardan bir mirasmı, gelip bizde kalıyor ki
Kimi canlar dayanmıyor, yürekleri yakıyor ki
Her bir derdin var nedeni, sormaz benim sınavım mı?
Seher vakti güneş doğar, her gün güler kimi gözler
Her sözüne güven olmaz bunların
Kıvrılarak yılan gibi gidiyor
Her bir yanı fikır fikır bunların
Saz çalmadan göbek atıp oynuyor
Bir kez olsun yürek gelmez dillere
Gül diktim suladım, açınca çiçek
Kokuyu yayarken huzur buldun mu?
Nice günler geçti, olurken, böcek
Derdine çareyi, söyle buldun mu?
*
Hükümranlık sende, kalemin elde,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!