Kar yağarken bir hal olur garipler
Sevinsin mi, üzülsün mü bilemez
Öğün vakti, aş bulamaz bebeler
Anaların gözyaşları kesilmez
Ne giysin de çocuk çıksın dışarı
Kaşları çatarak öyle bir baktı
Korkudan şaşırdım kendimden geçtim
Dudağı büzerek ağzını açtı
Dillerim lal oldu ömrümü verdim
Sus diyor bana sus konuşma asla
Oturmuş süzer, ufuktan geleni
Belki durup, sana, selam verecek
Kalbini açmış, beklersin güzeli
Belki tutup elini, alıp gidecek
Nolur diye, düşünme hiç sonunu
Yerler kaygan olmuş kayan kayana
Ayranı ekşiyen kendi kayıyor
Dostlukları yere vuran vurana
İnsanlık ölürken güle benziyor
Diller puşt olunca gönüller sahte
Kaynana Gelin Savaşı
Oğlan büyür bir gün düşer sevdaya
Bin bir telaş bir de baksan anaya
Düşermi ki kendi gibi belaya
Ya bakmazsa kendi gibi anaya
*
Oğlan büyür gelişir, düşerse bir sevdaya
Hayallere dalarken, dönüp baksan anaya
Oğlanda ya düşerse, püsküllü bir belaya
Kaynanaya çektiren, telaş düştü anaya
Günlerce hayal kurdu, çetin ceviz çıkarsa
Anam koymuş kazanı
Ocakta karıştır
Çoluk çocuk aş bekler
Bizim ki dert kaynatır
*
İki kişi başbaşa
Keklik uçmuş, kanatları çırpınır
Benim yârim uzaklardan bakınır
Dili dönse tatlı, tatlı konuşur
Benim gülüm uzaklarda kıvranır
Kuşlar gibi özgür olsam uçsaydım
Başımın üstüne koydum şapkayı
Kelimi kimseye göstermez oldum
Yağmur yağdı örttü çatlak toprağı
Hileyi hurdayı göstermez oldum
Arısız yapılan tüm ballar tatsız
Ömür boyu benim olacak sandım
Güzeller içinde gonca gül seçtim
Ellerden sakladım inandım kandım
Yüreğim dağlandı kendimden geçtim
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!