Ana baba tutmuş çocuk elinden
Hele varak şu okula demişler
Laf dinlemez yaramazın elinden
Şu dertlerden kurtar bizi öğretmen
Her gün evde hır gürümüz oluyor
Ana candan öper yâr’im dudaktan
Sarılırlar cana candan yürekten
Sakınırlar beni daldan budaktan
Kim sever ki beni candan yürekten
Sevgiyi verirken zevkten sevinen
Ana dersem ana, adını andıkça
Gözüme fer gelir, gönlüme derman
Sesleri özüme ferman
Ummandan ummana akan
Damarımda çağlayan bir kan
Evrene sığmayan yüceliğin
Bir yaz akşamı aradım her yerde seni
Önüme çıkıyor engellerin hepisi
Bulut kapattı, bak ayın gelişini
Bıraktı içinde biriktirdiği yağmurun hepisini
Sular akıyor baş aşağı, seller gibi
Bir tarafta suyun sesi
Bir yiğit selam verdi şu güle
Bir de baktı, duvardaki aynaya
Bir tarafı sevinirken, diğer yanı girdi üzüntüye
Aynada görünce kendini, sevindi içi,
Arka yüz gösterdi beni, o anda karardı yüzüm
Gerçeği görünce yandı tutuştu garip gönlüm
Bir zamanlar!
Ne idik, ne güzel yaşardık
Saşaalı, çok güzel bir hayatımız vardı
Herkes huzurlu, herkes mutluydu
Az ile yetinir, olmayana yetişirdik
Aramızda gòrünmeyen güçlü bağlar vardı
Yirmi dokuz harfin kölesiyim diyenler
Dürüstlük yolunda riyakarca gülenler
Bir koltuk uğruna kula kulluk edenler
Hadi gidek gardaş bu el bize yaramaz
Elif gibi durmak insanlığın icabı
Bizim ağaya bakın, gürsen nasıl üfürür
Cömertlikte sınır yok, eli cebine girmez
Yaylada sürü görse, peşinden koşup gider
Tuttuğunu götürür, bir daha geri vermez
Eli dili çok tatlı, yaklaşırsa yanına
Bizim elin çayırını, gören çakal sürüsü
Kendinden geçer halde,
Göz görüp, gönlü sevmiş
Ağzında salyası, dilinde türküsüyle
Benim olsun diyerek, çayırıma dadanmış
Körpecik kuzulara, bakarken birde görsen
Vara vara vardım bizim eski mehleye
İçim hüzün doldu dertlerimi anlatsam
Geçmişi andıkça hasret kaldım eskiye
Gözlerim aradı bende nasıl anlatsam
Her bir yana döndüm şaşkın şaşkın bakarken
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!