Arar isen insan hası
Sağ yanına dönde bir bak
Her bir yükü taşır tası
İnsanlık da vardır hakkı
Cennetliktir adı ana
Ağalık düzeni sanmayın bitti
Gün geçtikçe artar gelir üstüme
Halkının elinden tutanlar yitti
Vurgunu vuranlar gelir üstüme
Ağalık deyince insanı seven
Kollarıma zincir vurup gülerken
Yüreğimi görsen, şaşar kalırsın
Esir alıp köle gibi ezerken
Yaptığına pişman olur ağlarsın
Ağuyla karışık balı verirken
Ağır ağır giderken
Yorgun beden sallanır
Kafada kırk düşünce
Tilkileri kandırır
Hepsi girmiş birbirine
Kuyrukları karışır
Sen ağlama deyip, akıl verirsin
Ağlayanı görünce, canı sıkılmış
Görsene dağlar gibi yiğit devrilir
O yiğide nasıl diller susarmış
Ağlayanı bırak, ağlasın dursun
Nolur ağlama sende, yaran büyüktür
Ne söylesem, teselli etmez ki, seni
Geçmişteki günlerin, hepsi hüzündür
Gelecekte güzel günler, bekler seni
Sende oldun çevrende, büyük bir ata
Ah çocuğum yalın ayak gezerken
Karnın açken şu camlardan bakarken
Yanından da binlercesi geçerken
Niye ahkam keser, sen perişan haldeyken
Çoğu zaman sözde kalır bu laflar
İhtişamlı koca şehir içinde
Kimisi ağlarken kimisi güler
Derdiyle güreşen yürek içinde
Ah dedikçe görsen derdi öldürür
Milyonlar içinde yalınız gezer
Ah ile geçti gönlüm
Ağıtlar, gözyaşları tespihin taneleri gibi
Eklenir her gün bir bir yenileri
Sızılıyor, deliniyor yüreklerim
Kimseler anlamıyor şu dertlinin halini
Sorsan iyidir, sorsan rahattır
Ah ile geçti şu ömür
Feryadım çıkmışsa ayyuka
Buluttan döker gibi döküyor gözyaşları
tespihin taneleri gibi dizilir
Sızılıyor, deliniyor yürekler
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!