Kaderimiz ağlamak mı
Eli kolu bağlanmak mı
Zalimlere dağlanmak mı
Kader bize sus mu dedi
Edebimden susuyorsam
Kadınım
Kadın, görmesini bilene güzel
Görmesini bilmeyenlerin ruhları, karanlıkta kalmış köre benzer.
Ne izi belli, ne yönü belli, ne de gideceği yolu
*
Hem sözünle, hem de tavrınla, ruhunu öyle bir okşa ki,
Kadın; görmesini bilene, her daim güzeldir.
Görmeyenlerin ruhları
Karanlıkta kalmış körler gibidir.
Ne yön bilirler, ne yol bulurlar
Kadına ver ki değeri,
Uzat ki sevgi güllerini.
Kadını; görmesini bilene, her daim güzeldir.
Görmeyenlerin ruhları
Karanlıkta kalmış körler gibidir.
Ne yön bilirler, ne yol bulurlar
Kadına ver ki değeri,
Uzat ki sevgi güllerini.
Sahte sözlerinle gözüne bakıp
Başımın tacıdır diye kandırdın
Yalandan sözleri günlerce sayıp
Ayağına pas pas edip ezmiştin
Toz pembe hayalle gökte gezdirdin
Güneşin sıcağı vurmuş bağrına
Al yazmayı başa takmış salınır
Çeker derdi gönlü güller bağında
Yürüdükçe ayrı hava takınır
Nasırlıdır kimi zaman elleri
Güneş ilimdir, güneş fendir bilene
Dengede tutar, dünyayı ayı çevresinde
Kuvvet unsurudur, canlı cansız herkese
Pırıltısı yeryüzüne değdikçe
Su ile birleşen kuru toprağa
Hayat verir, yön verir yeni güzelliklere
Güneş bize küsmüs gidiyor
Esen rüzgar vururken göğsüme
Karanlık çöktü o an üzerime
Her yerde bir sessizlik herkesde bir hüzün
Gözümün önüne geldi senin o gülücüğün
Açtım ki gözlerimi
Güneş ilimdir, güneş fendir bilene
Dengede tutar, dünyayı ayı çevresinde
Kuvvet unsurudur, canlı cansız herkese
Pırıltısı yeryüzüne değdikçe
Su ile birleşen kuru toprağa
Hayat verir, yön verir yeni güzelliklere
Güneşin gezegenleri gibi olduk
Aynı çatı altında
Ayrı dünyaları yaşıyor olduk
Eğer güneş göstermezse nurunu
Hep karanlık dünyaların, karanlık insanı olduk
Korktuk kendimizden
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!