Sen ağlama, ben ağlamam, kim ağlar
Ben sussarsam, onlar karalar bağlar
Dar gününde, sesiz olan korkaklar
Onlar arkaya saklanan insanlar
Kaderi ağlamakla başlar onların
Yiğitsin diyerek sırtıma binen
Ellerin yanında köpek oluyor
Dar günümde korkup arkaya sinen
Yallana yallana köpek oluyor
Yine düştün aklıma
Gece gündüz ararken
Ay’ım, günüm şaşarak, karanlıkta kalırken
Birden bire parlayıp yolumu aydınlatan
B gün ayın on dördü, gökte ayı bakarken
Parlayan Ay değil, senin güzel cemalin
Yine geldi geçiyor, bir hazan mevsimi
Başıma neler geldi geçti başımdan,
Ah! Bir bilebilsen, şu yaprakların ettiğini,
Yükseklerden bakarken, böbürlenen insan gibi
Gelip geçen hayranlıkla izlerdi,
Kocaman bu tabloyu,
Yine savaş başladı, içimdeki benlikle
Dur dedikçe durmuyor, edepsizlik üstünde
Düşmüş kötü yollara, akıl olmuş biçare
Her gün acı çekerim, bitmeyen dertlerimle
Her şeye isyan eder, elinden iş gelmiyor
Birkaç kadeh içseydi, zil zurna sarhoş derdim
Yaklaşınca kokladım, ağzı değil, yüreği
Kokuşmuş akıl fikir, beslenmiş elden derim
Kapılmış azgın selde, yitirmiş benliğini
*
Bataklığın içinde, çırpınır et ve kemik
Üç kuruşluk menfaate, satarsan şu yüreğini
Her kapının çalınışta, akıl baştan gör gidiyor
Çevirirken dolapları, ürpertiyor yüreğimi
Helal haram kazançları, yiyemeden ölüyorum
Her an korku her an ölüm, uykuları sıçratıyor
Şu hayatta sanıyorlar bedava
Gece gündüz yapıyorlar şamata
Sıkışınca yüklenirler hamala
Gariplerin yok değeri vatanda
Her şeylerin kötüleri onadır
Vermezsen evlada gerçek değeri
Evlat geçer başköşeye kurulur
Aldığı diploma, olur semeri
Evlat yatar, baba her an yorulur
Kızma ağam kızma sende çocuğa
Yok Oldu Adamlık
Yok oldu adamlık, aranıyor günlerdir
Kimi görsem, sen bilirsin diyorlar
Ağızlar mühürlenmiş hepten
El pençe divan durmuş
Kuyruk sallıyor, hele bir de görsen
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!