Yüzme bilmez, gülme bilmez şu yavrum
Kaderinde niye böyle yazılmış
Ekmeğinde kara oldu a yavrum
Gözden akan, gözyaşları sel olmuş
Gel de anlat evdeki şu yavruya
Aha geldim, gidiyorum dünyadan
Selam olsun, Hakk’ı bilen insana
Kalan dostlar, ders alsalar hayattan
Çıktığımda, hesap veren yüz olsa
Yaşadığım, yarım asır on fazla
İki gözüm iki çeşme ağlarken
Şu kapılar kapanıyor yüzüme
Karanlık da dertlerimden kaçarken
Sevdiklerim bakmaz oldu yüzüme
Uzatmıştım ellerimi özüne
Yüzünden bellidir nuru cemali
Bal kuyusuna mı düşmüş şu güzel
Var mıdır bir başka şimdi emsali
Ruhumu okşuyor kendisi güzel
Gülerken belirir yüzde gamzesi
Zaferler kör edip, gölge etmesin
Haz versin hız versin engel olmadan
Dağları delsen de bak yükseklere
Haz versin hız versin kalbin şaşmadan
Kapılma benliğe şaşma yolundan
Çiçekler boynunu bir bir bükerken
Kıpkızıl ateşin içinde yanar
Mecali bitenler yere düşerken
Zalimin elinde kanları akar
Soysuzun soyunu saysanız aynı
Yine bugün sessiz sessiz giderken
Tepemi attırdı zalim herifler
Dur desem de durmaz yürek çarparken
Azdırıp kudurttu zalim herifler
Kanlı film kurup seyredip gider
Hadi gelin hadi beyler el ele
Zalimlere karşı birlik olalım
Er meydanı dolsun taşsın yiğitle
Göğüsleri gere gere koşalım
Ekmeğimi her gün çalıp yiyene
Zalim nursuz yine çıktı ortaya
Bir o yana bir bu yana vuruyor
Sığmadılar sığdırmazlar dünyaya
Koca dünya ateş almış yanıyor
*
Silah elde uca takmış gülüyle
Zalimler Toplanmış.
Zalimler toplanmış özüme vurur
Kalk kardeşim kalk da bir bak düşmana
Hainler bir olmuş yapıyor gurur
Gözünü açarak bir bak düşmana
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!