Şehrin üstüme giydirdiği Fransız astarı
Yırtık bir kumaştır gece.
Dikiş yerlerinden dökülür,
Tenime batıp durur
Kirpiğinden düşen iğne.
Odamda unutulmuş bir fener...
Sesinle yıkanır parmaklarım
Sütüyle bu karanlığın.
Dikiş tutmam ben artık,
Sökülürüm her yerimden;
Yakama batırdığın
Siyah bir karanfildir gece.
Kayıt Tarihi : 10.10.2026 11:22:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!