Devrik Zaman Şiiri - Muhammet Davulcu 2

Sensiz bir akşamüstü, intihar renginde.

Afyon şerbeti gözlerin...

Dudaklarında barut tadı...

Gecenin pürüzlü tenine sürtünen bir ayetsin,

Mahşere ayarlanmış bir ecel saati...

Öyle hesapsız geldin ki bana,

Öyle pervasız, öyle tekinsiz,

Öyle aşktan...

Aklım sende kalıyor,

Ruhum sende kanıyor her gece.

Kendi yangınına koşar adım bir kibrit...

Yanmaksa yanmak,

Seninle ölmek, yaşamanın en güzel hali.

Bana sarıl son kez,

Kapanmadan gecenin buzdan parantezi,

Dokun son kez.

Çünkü sen,

Bu devrik zamanın molozları arasından

Çıkarıp Tanrı’ya uzatacağım

O tek, yaralı cevapsın.