Nietzsche’yle Schopenhauer
dertlenmiş beyhude çağlar boyu…
Oysa ki sen,
sen gülümseyince
varlığın bütün sırrı çözülüyor.
Tarih kitapları yazadursun savaşları
soğuk ciltlerde,
biz seninle Kurtuba’dan kalma
zarifçe bir paranteziz.
Kıyamet dedikleri
belki de senin bir anlık dalgınlığın;
Dur dersin,
sen çayını tazelersin,
ben baştan okurum kaderimi.
Mezhepler ayrılır,
şehirler çöker de şu caddede…
bir tek senin gözlerinde
karara varır bütün dualar.
Kayıt Tarihi : 23.09.2026 11:03:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!