Negatif enerjileri attık
Bu dönüşüm biçiminden
Kevser ile ıslanmış
Mahmurlukları
Bir gazap dönencesine
Davamız köklerle bizim
Bu yaralar onulmaz mı
Babacığım
Yaralarımı sen sar
Neredesin
Özlüyorum
Bana doğruyu hiç söylemedin
Yaşam bir unutma biçimi
Unutuşu yaşama biçimi
Varsa, bütün beceri
Ah o geriden gelen temposu
Semâda
Ürkek ve vahşî notaların
Hâtıralar ürperirken
Sükûtu sundular
Bir sabah selâmında dünyaya
Uhrevî bir nemlilikle sarılmış kucağın
Ve semavî dumanlar dolanmış boynuna
O yerde, fütursuz
Oturmaktasın
Ve olmayan nefesini semaîlere yormaktasın
Sen ki
Her şey iyi giderken
İnsanlar kırmızıyı severken
Siz bu tabloya nereden girdiniz
Benim uçuk yeşil sevdiğim?
Bir küçük umudum vardı
Küçük bir umut
Eski
Dediğim gibi bir umut
Şafakları tarardı
Her gündüz
Vur bağıma erenler
Baran baran kızan yağsın
Kız hatrına gidenler
Bir tüy ruhu bilenler
Çıkmaz olmuş tutkalcası
Yansın da duran kalsın
Vurgular...
Bu vurgulardan bıktım
Sonsuz gece katmanlarınca
Beni deşen burgular
Yaprakların süprüldüğü bu eski parkta
Matem tütsüleri gibi çaresiz ve gri bir sonbahardı
Bir yabanî sürgün
Dehrin kaderi unuttuğu bir gün
Bir yaban sürgün gibi yabana sürgün
Islak topraktan çiğlerle can aldı




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!