Gün ufka varırken bugün
Sevgiler kaçtı avucumdan
Boşluğa uçtular
Sevgililer
Onlar zaten yoktular
Sıraladık günleri
Günler sıra sıra
Önümüzden geldi geçti
Biz bakar iken öylecene
Sıramızı savdık geçti
Burada eylemler var,
Eylemlerin içinde gözler,
Gözlemler içinde
Ve o siyah masa:
Yokluk onun içinde!
Yine geldiler
Kopup da dilim dilim
Bir güz ıslaklığından
Gökkuşağının o turuncu kızları
Mor ağızlarında kan pıhtıları
Geldiler
Siz
Geçmişe giden yolcular
Gözleri kapalı
Gölgesiz siyah düzlemler üzerinde:
İki boyut
Bir de zaman
Ben ne diyebilirim ki size
Siz gözleri uzaydan
Ruhu tanrıdan kopmuş
Dünyanın dibi kadar aç,
Yalçın kayalar kadar susuz
Siz tutsak, siz çıplak
Son anında ne gördün
Son duyuşun neydi
Bir ömrün son noktası
Son gizem, son ses
Son öykü, son acı
Son salise
Sanki bu bir son
Son mu bu?
Durdur şunu ne olur
Söyle ona sözlerin yetmediği
Duygu gözleri
İç bakışlar
Sonra...
Sonrası yok artık
Geleceğin geçmişte
Sen o yokuşta duradur
Bekle ki düzelsin soluğun
Ve o yolun sonunu
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!