açık mavi sokağıydın
hıçkıra hıçkıra ağlayışımın
yollarda azıcık ışıklı arabalar
son yayasıyım yokluk yoksulluk kokulu
akşam baskınlı efkarlarımın
gözgözü görmez şarkıydık şımarık mı şımarık
okyanuslar kadeh olur az gelirdi hüznümüze
bir içim su bakışların kuyu öpüşlerim çıkrık
vahasını yitirmiş çöl ayıbı sinmiş üstümüze
eskilerde yeni anımsayışlarla kalmak
sabah gezintilerinde acımı karşılayan
nazlı yaprağım
bebeğimin henüz dillenmiş hali
balkonlar yorgunu serçem
akşam otobüslerinde düşündüğüm
ev düşüm...
gidişin varsa anlamı var kalmaların
esirinim huzura varan ağlayışıyla Haziranımın
dingin bir Akdeniz hava kararmaya yakın
bir köşeye atılmış
yarım kalmış şiir defteri yüreğim
seni görünce açar sayfalarını
gelişin mutluluk şiiri başlangıcı
ilkbaharların ilki
sesin yaz mevsimi
Sensizliğimi Ölüme Zimmetledim
kanıtlarımı topladım gözlerinden
yayla kokuşlu üveyikler toplandı başıma
kışlak tutumlu siyahı vardı güleç dişlerinin
seni seviyorum…
seni gördüğüm o ilk akşam ağlayışına
hüzünler konduruyorum gün ışığı görmemiş
açık renkli bir toprakta kalmıştı aklım
yanaklarınmış
bana karanlığı sevdiren
bu aydınlığın içinde
günlüğüm oldun
yazmakla bitimsiz
dağınık dünyalarımın derleyicisi
gecesi derlenmiş rüyalarımın
rüzgarı yoran o saçlarına takıldı hecelerim
sar beni kumral ormanına
sapak yolların oğluyum
kendini bilmez sabah yağmurlarıyla yıkadım
gönül penceremi
durulduğum sulardan sor uykusuzluğumu
deniz kızı saçlım
-
Öztürk Acun
Tüm YorumlarBravo öğretmenim. Başarılar diliyorum. Bir perde açılır biri kapanır.