Kağan İşçen Şiirleri - Şair Kağan İşçen

demek hep bana baktığın yerde
kutsallaşırdı yalan söylememek
benliğimi dürüstlüğü beslerdi
ilk akşam yağmurlarına yakışan
güzelliğinin

kımıldayamıyorum rüyalarımdan kalkıp
yarı bir ölüm aydınlığıyla meşgul
sokağın sesi sokulmazsa ev ev değildir
sensiz düş
düş
bir ölüm...

rodrigo kanatlı güvercin uçuşu kalbimde ellerinin yaratıcılığı
suskun konçertodur ölüm oysa sen yaşamaktın
ilahi kayboluştun köpüklü deniz yılkısı düşlerimde

keman tadı artık bu şarkısız sessizlik
keman tadı artık bu arkasız sensizlik
aramıza geldi durdu pulsuz bir mektup
şekilsiz bir yorgunluk yoğrulmamış bahar tadıyla
yağmurluğunu giymemişti zamansızlığına yüreğim
gözlerim sarnıcı oldu yüzünün biriktirdi güzelliğini

soğuk ikindilerde özlediğim
portakal çiçeği kokusuna uzanan
küçük bir balkon anısı artık
birlikte sesine sığındığımız yağmur...

zamana sığmaz mı ikindi ağlamaklılığı kirpiklerin
gecikmiş yağmurlarca özlüyorum kokunu karşılıksız
uzun yolculuklar akla sığmaz yaşamlar erittim sana
damıttım ıslak serçe gözbebekleri varsıl yokluğunu kalbimde
kapılar yüzüme kapansa da sen sensin işte o sen bende benliğim
sokak lambalarının etrafında ışık böcekleri çocukluğum

tan yeri gururlu
gitmek istiyorum
çıplak ayaklı
incinmesin hiçbir
seher ürpertisi

şimdi:


'şarkılarımdaki tozlara yummasan kirpiğini'

pastel resimler gibi olsun isterdim
peşinden koşmalarım
kaldırımlar ilk yağmurlara teslim olmadan
ve incecik bir yelekle geçmeli koca gün
seninle rahat konuşabilmek için
üşümemeliyim turunç ağaçlarından demde

iç göçleriyle yoksuldu adımlar
hiçbir iz bırakmak istemezcesine
yürünmekten sıkılmış aralıklarda
körelmiş bekleyişiyle arkasızlıklar
anlamı geleceğe kitli tevazuda...
ve hayata yakışan sosyalizan