Kağan İşçen Şiirleri - Şair Kağan İşçen

ince kırık bir akşam yarimiz olurdu
sesimizi hiçbir sabah tanımazdı
kimse birbirini bizim birbirimizi tanıdığımız gibi tanımazdı
sabahın tanımadığını seslendirmekti öpüşmek
bu bizim aşkımızdı
bizsiz bir akşam randevulaşması olmazdı kayan yıldızların hiçbir dilekle

nasıl bir doğa gibi uyanırsın içimde
kirpiklerim güneşe ömür tavizi açılır
kedisiz sokaklar gibi o ağlama histerisinde
kimseye yazılıp söylenmemiş bir adada
bir bir sayıp da ellerine yakıştıramadığım
kuşlar bile geçmez aklımın ucundan...

beni hiç bilmeyeceksin şarkılarımı duymayacaksın
iyi yürekli dostlar sana benden haber getirmeyecekler
hiçbir dil beni sana anlatmaya varmayacak
ne gökle bütünleyebileceksin kendini ne yerle
bense her intiharımla güven tazeleyeceğim sansasyonel
çığır açıcı bir kısır döngü

saçlarını griye dola
bu kentte ben olmayacağım
selam verme yanındaymışım gibi olan yokluğuma
aş kalp kalbe yandığımız korkunç koridorlarını
sayısını unuttuğun soluksuzluğunun
umutlarım dudak büküşünde

ilk nazında sarıldım saçlarına
ayak parmaklarımdan başladın
benimle tanışmaya
döngüler şımarığı yüzüne bakamaz kimse
renkten renge bir bahçede
adıydın tüm renklerin...

eski...güneşli...
sancısız bir kaldırım anı yok
saçlarımda yokuş rüzgarı kokusu
pazar korkularıyla yaşlandık her dem
durduk durduk
akşama doğruları özledik en çok

Eylül'de doğan ilkyaz güzelliğine...Sana...




saçlarım eylül

ben evden erken firar
o okul önünde benim malumum hazır
saçlarım ona kuş sesi o kırçıl bakışlı bahar dalı ince mi ince
camları dünyam parasız yatılı perdeleri ezbere ağlamaklı
ceplerim hint fakiri üstümde çakal havası raconlu
bakmakla bakmamak gibi gelir sekerdi içimden dışıma

sabaha durdu yorgunluk ağrı ve sızı
saçlarının terini yastığa silişin
sabaha durdu ölümden kaçmak fikirleri
hasta sarı ışıkların altın rengi güneşe direnci
seni düşünürken
mavilerin sıcağını düş ekmeği* yapmak

çocukluğum sızıyor ya her anki dışarıma
yorulmuyorum gibi geliyor en sonuma doğru
soğuk bir havada çamura düştüm ve herkes bana güldü
ayak parmaklarımda kerpeten acısı
sıcak bir süt gibi kalıyor sarı ışıklı perdelerin
aklımda...