Kağan İşçen Şiirleri - Şair Kağan İşçen

Kağan İşçen

en mahzun haliyle
zaman sızar ya yaprakların arasından
dudaklarımın arasında gizlediğim
bu ilk ve son hecede
sessizliğin soluyacak da
kekre gün parçacıkları doluşacak

Devamını Oku
Kağan İşçen

kumral susuşluyduk yedi iklime namzet
ağır iç kanamalarından geçerken iç kentlerimiz
umut büyüttük elma kokulu ağzında baharın
uzun bir geçiş dönemiydik
bir yarımız hep yaz korkulu
maviye dalan noktanın

Devamını Oku
Kağan İşçen

"Dudaklarını uzattığın kıyıdan
Gölgem geçerdi
bıldırcınlar en yorgun mevsiminde
Kaprisli ay ışığında hop ederdi yüreğin
Yalnızlığa korkak
Eve dönme vaktine yakın

Devamını Oku
Kağan İşçen

tanımsız eğri büğrü görüntüdür leylaksızlığın
ben her yanımla tanınmış katiliyim kavuşmaların
tüm mutluluklar kan rengi
uğultusu durmaz uykusuz sokulgan dökülen
bari derim gece daha gelmesin ölüm atakta
kılıç kınına küskün yüreğimde

Devamını Oku
Kağan İşçen

otlar kokmadan gel
kırağı düşmeden
sabah mahmuru yapraklara
gece nazlanmadan
gök
mavisiyle gülümsemeden

Devamını Oku
Kağan İşçen

hala akışı kınında durmayan gecen sıkboğaz defterimde kalemimde
savaştığım ötekileşmemle dar edersin bana sayfaları sığmazsın kelimelere
düşünme beni ama düşün seni nasıl sevdiğimi hal olunamadığını bir türlü
anma aklımı yitirdiğimi ama an akılsızlığımı kandığımı bana kuşları gösterişine
bakamadığım baharları sen göstermiştin sanmıştın oysa bu da değilmiş hayatın başlangıcı
ben sana değil anladım ki kanmışım yeryüzüne doğmaya uzun uzun ağlamaklı çelişkili

Devamını Oku
Kağan İşçen

bu son susuşum ince yollu
kırmadan belini ilk ilkyazımızın

ömür şarkılarımdın
yollarını gözlediğim
ağaç yaygaralarıyla sabah sarhoşu

Devamını Oku
Kağan İşçen

avare serinliğimle geliyorum doğallığına
yalnız kumrular kadar pencerelere mahçup
boynumu büküp dallları kırık bir papatyaya
suya düşmüş kelebek kanadından daha buruk
jelatin kaplı çocuk sevinçlerden taşarak...

Devamını Oku
Kağan İşçen

bana ve kendine rağmen korkma
ölmek tek sigortasıdır aşk salının
hiçbir deniz batıramaz seni
koyu hülyalı bir üşüme seansıyla

seni bilirim

Devamını Oku
Kağan İşçen

ay kaçkını akşamlar tüllenir
tükenirken gövdesi ümidin goncasının
yüreğin kendine hayrı yok
üstümüzde ara mevsimlerin konar göçerliği
azığımdır yarama bastığım son bakışın
bir dal parçası bulmasam gurbet mahpusunda

Devamını Oku