İsmet Barlıoğlu Şiirleri - Şair İsmet Ba ...

Bir bulsam kaderimi, oturtacağım karşıma,
Sigaya çekeceğim Münkir ‘le Nekir gibi,
Ne istediğini soracağım bencileyin garipten,
Beni neden kahrettiğini soracağım
Ve ellerimi koyacağım yanan şakaklarıma,
Dinleyeceğim ta ahır zamana kadar,

Ahmet İsmailoğlu çok ünlü bir tacirdi,
Bu ülkeye yerleşmiş eski bir muhacirdi.
Kopmuşlardı Balkan ‘ın deresinden, düzünden,
Bir tek kurşun atmadan, salt bir domuz yüzünden.
Domuzlar müslümana hem murdardır, hem haram,
Kafir ise gösterir domuza bin ihtiram.

Ne yalvarmaya kalk, ne dualara açıl, ellerim…
Akan suyu ne kadar tutabilirsin avuçlarında?
Nasıl avuçlayabilirsin esip geçen rüzgar?
O bir rüzgardı, belli bile değildi nerelerde estiği,
Bir şimşekti, çakıp görünürdü olanca haşmetiyle.
Yerinde bir tozlu-tozaklı iz bile kalmadı,

Ne ağır sorumluluk
Şu dişi köpeğin sorumluluğu…
Tamı tamına tam beş morarmış meme, karnının altında,
Kendisi bir deri, bir kemik,
Bir köpeği bile düşünmekten nasibi olmayanlar
Kapalı çöp kutularıyla

Çiçeğe, çimene andiçmiştik,
Rüzgara, bulutlara,
Testekerlek gümüş rengi bir ay altında
Denize yağan yağmurlara.
Ne andını tuttun,
Ne sözünü.

Kızgın bir çöldeki yorgun kervana
Abıhayat olur, bal bal olur, su.
Verimsiz toprakta kuru fidana
Yaprak yaprak olur, dal dal olur, su.

Su sel olsa; herşey boğulur selde,

Bir avuç su aldım bir pınarın çam oluğundan,
İçinde sen vardın Züleyha ‘yı andıran yüzünle,
Anında akıp gittin avuçlarımın arasından
Yıldızlar arasından kayan yıldız misali,
Tıpkı ellerimle tutamadığım rüzgarlar gibi.
Ne ben pınardan ayrılabildim, ne sen göründün,

Bastığın yerlere kurban olayım,
O güzel yüzünü görsem suç mudur?
Bırak dertlerine derman olayım,
Yüzümü yüzüne sürsem suç mudur?

Sen güldüğün zaman güler çiçekler,

Taş doğursaydı anam, beni doğuracağına;
Ben yine seni bilir, seni severdim,
Dayanırdım kahrına taş gibi, anam-babam,
Uğrunda taş taş olurdum,
Aldırış bile etmezdim attığın taşlara,
Varsın bedenim virane olsun,

Sana yakışmayan tek şey ızdırap,
Muzdarip olunca çok soluyorsun.
Betin-benzin uçuk, gözlerin harap,
Sinip sığınacak yer arıyorsun.

Ne gül umurunda ne de karanfil,