Ali beş yaşındaydı ana ezildiğinde,
Bir kamyon karşısında kaldı eli böğründe.
Kirli, yağlı saçları terlerin içindeydi,
Körpe düşünceleri engin derinlerdeydi.
Kapkara gözlerinde gözyaşları donmuştu,
Anası ezilince nutku da tutulmuştu.
Çok ham idim, yetiştim,
Garip hallere düştüm,
Bir zerreyle güreştim
Dev gibi geldi bana.
Bir zamanlar ufaktım,
Sesini duyamamak nasıl bir ızdırap, biliyor musun?
Seni duyamamak, dinleyememek,
Kendini kaldırıp bırakamamak rüzgarın kucağına,
Uyuyamamak, dünyayı elinin tersiyle bir yana itip,
Düşlere dalamamak bir masal ülkesine dalarcasına,
Kırık bir plak gibi sesine takılamamak,
Beni bana bırakma; mahvolurum,
Şöyle bir eli-ayağı düzgün düşünemem,
Bakarım; baktığımı göremem,
Dinlerim; dinlediğimi duyamam,
Söylerim; ne söylediğimi bilemem,
Geri gelmek için birkaç adım öteye gitmem gerekse;
Sensiz sahillerde güneş batıyor,
Sensizlik canıma yetti, yetiyor,
Gecikme, gel artık; ömür bitiyor,
Sanmam geldiğinde bulacağını.
Ne kumun tadı var, ne sahillerin,
Bu zeytinlikler böyle sensiz mi kalacak
Yamaçlar boyu denizlere uzanan?
Sensiz mi kalacak bu bağlar, bu bahçeler?
Sensiz mi kızaracak narlar,
Ayvalar sensiz mi sararacak?
Bu sonbahar rüzgarları ağaran saçlarımı
İçimde ılgıt ılgıt kanayan bir yürek,
Kemiklerimde bir dermansız sızı,
Ciğerlerimde bir söndürülemeyen yangın,
Başımda ömrümü ufalayan değirmentaşları,
Gözlerimde körpe bir ilkbahar seli
Ve havada keskin bir hasret kokusu,
Hakkını helal et; ben gidiyorum,
Artık istesen de kalmam imkansız.
Beni yasa boğdun bayram içinde,
Seninle beraber olmam imkansız.
Kırıldı kanadım dallar üstünde,
Uyuyorsun aynen melekler gibi,
Düşlere sığınan bebekler gibi,
Saçların yastıkta ipekler gibi,
Seni seyretmeye doymam, doyamam.
Gül pembesi bir renk sarmış tenini,
Olanak mı vardır seni unutabilmeme?
Dikilmişsin gönlüme Çanakkale Abidesi gibi,
Süleymaniye gibi görkemler içindesin,
Selimiye gibi incelikler,
Fırat gibi güzellikler,
Çukurova gibi bereketler,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!