İsmet Barlıoğlu Şiirleri - Şair İsmet Ba ...

Her akşam
Yosun kokulu denizde ıslatıyorum saçlarını,
Gurubun renkleriyle tarıyorum,
Çam kokuları serpiyorum tellerine,
Yıkıyorum yüzünü rengarenk gece ışıklarıyla,
Mehtaplı harmanilere sarıyorum körpe bedenini,

Her bahar akşamı gözlerim dolar,
Yaşlar yanağıma süzülür gider.
Ayrılık hep seni aklıma salar,
Çırpınan yüreğim ezilir gider.

Bayramlar çoğaltır elemlerimi,

Bu yağan yağmur değil, sen olmalısın,
Zira; yağmur suyunda gözyaşının tuzu olmaz,
Tuz tuz oladu tuzlarım,
Yaş yaş oldu gözyaşlarım,
Hep böyle yağmurlar altında mı geçecekti
Yıllarım?

Yine atlas oldu masmavi deniz,
Yine taştan heykel beyaz martılar.
Sevgimi yolladım onlarla sana,
Ne zarfa koydular, ne pulladılar.

Canlıydı bu deniz sen burada iken,

Yoksul gönlüm kışın hüküm sürdüğü bir ülke,
beyaz karlarında çilelerimin ayak izleri,
hüzünlerimin
ve kederimin.
Çam dallarında bembeyaz karlara bürünmüş hayalin,
sanki telli-duvaklı

Ne desem bilmiyorum bana bu kaderi yazan kaleme,
Beni sana bir ömür hasret bırakan kaleme ne desem?
Başım alınyazımdan yana perişan,
Yüreğim dargın yıllar yılı alınyazıma,
Ne gökler bir tek gün kulak verdi,
Ne yerler bir kere aldırış etti

Hasret kaldım seni sayıklamaya sabahlara kadar,
Zira; gecelerim zalim, gecelerim uykusuz,
Gecelerim ıssız, gecelerim tatsız-tuzsuz,
Gidip geliyorum iğneli fıçılarda fecirleri beklerken,
Çıkıp çıkıp geriliyorum çarmıhlara,
Karabasanlarımın gölgeleri çullanıyor pencerelerimden

Mehtap altındaki deniz gibisin,
Güneş altındaki billur su gibi.
Bir güzel vecize, bir söz gibisin,
Sana doyamadım işin doğrusu.

Çiçekli bir dalsın su kenarında,

Sana karşı bir körpe gençlik harcadım
Denizdeki güneş pırıltıları gibi,
Sulardan camlara yansıyan
Ve camlarda yanıp yanıp tutuşan,
Lezzetli bir akşam güneşi altında.
Böylesine bir cömertlik görmüş müydün

Kolay değil yaşamak sensiz kalabalıklarda,
Yalnızlığımı söylerim, deliden sayarlar eloğulları
Susarım, dilsizden sayarlar,
Gülerim, kınarlar,
Ağlarım, gülerler,
N ‘eyleyim ki; sevdalıya ‘Mecnun’ demeye alışmış