tütsüleniyor zaman saatlerin koridorlarında
salise salise beni kovalıyor yelkovan
bir ana imza atıyor gecenin bir yarısı
kirpiklerime bir rüya yükleniyor
bir gül tazeliğinde selamlamak üzere gün seni
kalbine binlerce şafak dokunuyor
gün ışığının parmak uçlarından
bir müjde giyiniyor sokakların çehresi
bir taze nefes olup göğsüne alıyorsun yeni alemi
bir diri bakışla çerçeveliyorsun kaldırımları
ey oğul
alemin varlık sebebi
göz bebeğisin
insan-ı kamilsin
cilvegahsın
ism-i azamın mazharısın
Yolu bir yerde kesişti altı insanın.
Bir gün.
Tanımıyorlardı birbirlerini daha önceden.
İlk defa ve mecburen,
alıp başını gittin ya
şimdi öyle çok rüzgarlı
öyle çok yağmurlu ki şehir
siliyor senden kalan işaretleri
sıra nokta sonrası ilk hecede
Allahımsın
ibadetim ,secdem,duam Sensin
başkasına muhtaç olmayansın,başkaları sana muhtaç
her yön,her cihet ,her mekan senin
cihet ve yönlerden hiçbirinin içinde değil,
yer işgal etmezsin,bir mekanda bulunman akıl dışı
Allâhu Akbar" der iken sarsıldı mülk-i kâinat
Nida-yı kudsî yükseldi, sema dergâh-ı nûr oldu,
Cihan baştan başa nûra garkolup arş-ı sürûr oldu.(1)
seni çok özledik öğretmenim
daha dün gibi oysa kahkahaların
daha dün gibi şarkı söyleyişlerin
daha dün gibi
o acın
sonsuzluğa uğurlanışın
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!