Ey sevgili,
Duyarsan şayet,öldüğümü,
İhlasla oku bir fatiha,
Duyarsan şayet,gömüldüğümü,
Dağıt taziyeme gelenlere raiha.
Ey sevgili gitme gel seni sana anlatayım!
Sen, zemheri soğuklarının sımsıcak döşeğisin,
Sen, er meydanında bükülemeyen er oğlu erlerin bileğisin
Sen, şeref ve namus abidesi ninelerin bembeyaz neçeğisin,
Ve sen, gözleri yaşlı, fakir fukaranın en rahmani neşvesisin.
Ey sevgili en dertli gönül şarkısı ol çalın!
Erisin gönlümün donmuş yağları.
Erisin ki. husumet ve adavet duygularım kalmasın sevdalı gönlümde.
Kalmasın ki, cehennem narları beni yakmaktan hayâ etsin.
Rahmani duygu ve düşüncelerim beni bana yakınlaştırsın,
Özüm değişmesin. Kendime yabancı olmayayım.
Ey sevgili haberin yok!
Kemlik bilmeyen yufka gönlümü, gönlüne mıhlamışlar.
Parmakla gösterilen sevdamızı, aşkın pazarında beleşe satmışlar.
İnsanı cennetlik eden, sevda yollarında tam menzil murat alacak iken,
Sevdayı bilmeyen art niyetli insanlar, sevgi fidanlarımızı kör dehrelerle budamışlar
Ey güzel insan, bir ricam var senden!
Su gibi aziz iken, kendini rezili rüsva etme!
Göründüğü gibi olmayanların, yanına gitme!
Sen sen ol, sevmeyi şiar edinenlerin gönlüne,
Gölgesi ve meyvesi olmayan fideleri dikme!
Ey sevgili insan!
Sen sen ol, gösteriş ve riyadan uzak tut kendini!
Ne kadar mahir olursan ol yenemezsin iblisin fendini.
Gümbür gümbür akan gönül tarlalarını sulayan pınar ol!
Ama taşırma sevmeyi şiar eden insanlarının sabır bendini!
Ey sevgili insan unutma ki,
Senin de sayılı ömür miadın bir gün bitecek!
Görevli melekler hemen baş ucuna gelecek!
İstesen de istemesen de,
Ne yapmışsan, nasıl yaşamışsan, azaların teker teker söyleyecek!
Ey sevgili isterdim ki,
Gören gözlerim,işiten kulaklarım,
Düzenli atan nabız atışlarım,
Yufka yüreğim,
En asil sevdaları konuk eden gönlüm,
Bülbül misali şakıyan dilim,
Ey sevgili kardeş!
Sen sen ol ömür miadın bitinceye dek unutma Yaradanı!
İncitme Viyana kapılarına kadar giden asil ve şerefli atanı!
Ne pahasına olursa olsun,
koru gerektiği gibi dört mevsimin de yaşandığı bu bereketli vatanı!
Ey sevgili kardeş!
Sen sen ol aldanma bu fani dünyanın albenisine!
Dört elle sarıl, yerin göğün sahibi olan, şanı yüce Allah’ın ipine!
Ne yaparsak yapalım, biz insanlar, ismet sıfatına sahip değiliz,
Aşk ve şevkle, canı gönülden şükredelim, din gününün sahibine.




-
Şükrü Atay
Tüm YorumlarŞiirlerinizin hemen hepsi Hakk'a,hakikate çağıran doğruya yönelten şiirler.Tebrikler.
İlhamınız bol, kaleminiz dâim olsun inşallah.