İbrahim Halil Demir Şiirleri - Şair İbra ...

Söylesene gül yanaklım, bal dudaklım,
Asilliğine, helal süt emmişliğine,
Ar ve namus abideliğine,
Aşkın gergefindeki mahirliğine,
Seni yaradanın aliliğine hayran olunmaz mı?

Celalli ve haşin bakmakla,
Aşk ve şevkle yazdığım mektuplarımı okumamakla,
Sana olan aşk ve sevdamı, pazarlarda çok ucuza satmakla,
Aşkın yollarında, beni bir başıma bırakmakla,
Sevgi ve muhabbetini saklamakla,
Söylesene ne geçiyor eline!

Boşu doluya doluyu boşa vurmakla,
Sap ile samanı, at izi ile it izini birbirine karıştırmakla,
Fikri güzel gönlü güzellerin kalplerini kırmakla,
Asil atalarımızın kemiklerini sızlatmakla,
Kurnaz tilkileri vakarlı aslanların otağına oturtmakla,

Karımsın!
Dağlarında doruğunda tertemiz karımsın!
Beni tanıyan tanımayan herkes şahidim olsun!
Sen nur topu gibi beş çocuğumun annesi ve otuzyedi yıllık biricik karımsın!
26/ Mayıs/ 2024

Malayani işlerle uğraşmakla,
Berrak suları bulandırmakla,
Küçük istasyonlarda durmakla,
Söylesene ne geçiyor eline!

Yufka ve asil gönülleri kırmakla,

İnsanları hor ve hakir görmekle,
Husumet ağlarını örmekle,
Kin ve adavet kılıçlarını bilemekle,
Söylesene sen kendini ne sanıyorsun?

Şeytani gurur ve kibir atına binmekle,

Yere göğe sığmayan,
Ama kainatın yaratıcı Allah’ın sığdığı,
Yumruğum büyüklüğündeki yüreğim,
Yerinden dışarıya fırlayacak gibi.
Damarlarıma kan pompalamıyor sanki.
Sevmeyi bilmeyenleri, sevdalanmanın,

Senden başkasının gözlerine, sevdayla bakmayacağıma,
Senden başkasının ellerini, sımsıcak duygularla tutmayacağıma,
Senden başkasının kulaklarına, seni çok seviyorum diye fısıldamayacağıma,
Senden başlakasının adını, yüreğimin derinliklerine sevgiyle nakşetmeceğime,
Ve senden başkasının saçlarını,hiç yaşanmamış bir sevdayla taramayacağıma,
Söz veriyorum.

Meydanlar hep şerefsizlere mi kalacak
Bu adaletsizlik elbet birgün bitecek
Er veya geç herkes o çukura girecek
O zaman haklı ile haksız ortaya çıkacak

Gönlüm çok zorluyor beni isyana,

Derunumda adı duyulmamış gam ve tasalarım var.
Ne yapıyorsam yapayım onlardan kurtulamıyorum bir türlü.
Huzur binmiş rahvan ata son sürat doludizgin gidiyor.
Ben ise kalmışım yaya, yürümekten düşmüşüm bitap.
Ne yapacağını bilemeyen çarnaçar olmuşum.
Hangi kapıyı açmak istersem paslı kilitler vurulmuş sanki.