İbrahim Halil Demir Şiirleri - Şair İbra ...

Neden benden bu kadar çabuk bıktın,
Daha yolun başındayken suyumu sıktın,
Gürül gürül akan aşkın pınarlarımı,
Boz bulanık akıtıp bendini yıktın.

Neden hakkını vermedin bu sevdanın beni yaktın,

Ne desem yalan,
Sensin beni yâd ellere salan.
Yapmacık hareketlerle,
Sensin hayatımı eden talan.

Ne desem yalan,

Bir ömür dediğin nedir ki,
Coşkun akan pınar misali değil mi?
Ölesiye sevmek dediğin nedir ki,
Firaklarda bile hayatın devamı değil mi?

Mutlulukların en alasını yaşamak nedir ki

Nasıl ki şarap mahsenlerde kaldıkça yıllanıyorsa,
Nasıl ki kaldıkça değeri kat be kat artıyorsa,
Nasıl ki bir güzel endamıyla etrafındakileri cezp ediyorsa,
Sende şarap ol yıllan benim için gönüllerde,
Aydınlat gönül karanlıklarını ender güzelliğinle.

Unut beni diyorsun!
Ama sen her daim benden,
Asla yapamayacağım şeyleri istiyorsun.
Zira sen damarlarımda asil kan,
Sevdalı gözlerimde fer,
Dizlerimde takat,

Düşünürsen derin!
Kabrin olur pek serin!
Taşırsan kendi kendini,
Gül gülistan olur yerin!

İnce ele sık doku!

Ayağının tozu olmak, bana nasip olaydı,
Dertler vız gelirdi, gerisi her şey kolaydı.
Güllerim baharda, gonca iken solaydı,
Yeter ki nur cemalini görmek, nasip olaydı.

Tenindeki ter kokusunu, teneffüs edebileydim,

Nasırlı ellerimde tırpan,
Cennetliktir Allah’a tapan.
Zebanilere komşu olur,
Şeytani yollara sapan.

Nasırlı ellerimde orak,

İçtimai hayatta, yaşamadıklarını anlatıyorsun,
Menfaatin için, insanları harikulade aldatıyorsun,
Zalimlerin ekmeğine, bal ile yağ sürüyorsun,
Birbirinden güzel, birbirinden hayırlı, yollar varken,
Nefsin, şeytani heves ve arzularına giden yollarda, yolcu oluyorsun.

Anne!
Duygu ve düşüncelerim karman çorban olmuş.
Kemlik bilmeyen bu yufka gönlüm kin ve nefret ile Dolmuş.
Rengârenk Muhammedi güllerim hazan gelmeden Solmuş.
Bu kadar iyi niyetli olmama rağmen yakınlarıma niye yaranamıyorum?
Bin bir türlü maddi zorluklarla onları okutup bugünlere getirinceye dek