İbrahim Halil Demir Şiirleri - Şair İbra ...

Dikkatli ol ki,
Zalim şeytan atmasın sana çelme!
Ferhat değilsen, dağları delme!
Rıza-i lillah için değilse yaptıkların,
Boşu boşuna ona buna gidip gelme!

Düştüm karşılıksız bir aşkın girdabına
Zamanla o da sever diye girdim adabına
Feryad figan ettim en yanık naraları attım
Ama duymazlıktan geldi sokturmadı bir an yanına

Düştüm dibi görünmeyen çamurlu sulara

Düşünmez isen aklı selim,
Akibetin olur pür elim.
Kanaatkar olursan şayet,
Yeter sana hasır ile bir kilim.

Düşünmez isen inceden inceye,

Adavet ve husumet kapılarına, vur çelikten kilit!
Rahmani yollarda olmaz asla riyakârlık ve taklit.
Ya göründüğün gibi ya da olduğun gibi görün,
Aksi takdirde yüceler yücesine giden yollarda olmaz gel git.

Ağlarken, düşürmüştün kirpiğini,
Kaldırırken yerden gördüm kendimi.
Nerde kaldı gençliğim bulabildin mi?
Ha battı ha batacak, su almakta olan bu gemi.

Tararken saçlarımı,anımsadım gamzeli gülüşünü.

İflah etmiyorsun beni,
Ne sıkıntılı gecelerimi ferahlatıyor,
Ne de karanlık gecelerimi aydınlatıyorsun!
Ne demli bir yorgunluk çayı demliyor,
Ne de saf duygularıma tercüman oluyorsun!

Atını nallamışsın düşmüşsün son sürat ardıma
Zalim olmuşsun acımıyorsun gözyaşıma
Vicdansız felek ile dost olmuş
Saplıyorsun aşkın paslı hançerini bağrıma
Düş yakamdan yeter artık!

Dost isterim,
Yüreğim yandığında, hararetimi gidersin!
Beni canı gönülden, işin kolayına kaçmadan sevsin!
Dost isterim,
Ona ihtiyaç duyduğumda, koşa koşa hemen gelsin!
Sıkıntı ve kederim olduğunda, bana teselli versin!

Dost ol sadece, anlattıklarını bire bir yaşayanlarla!
Ortaklık et neşe ve üzüntülerini seninle paylaşanlarla!
Gönül otağının en şerefli yerini ayır,
Rahmani yollarda hayır ve güzelliklerde yarışanlarla.

Dost ol sadece, namertlerin köprülerinden geçmeyenlerle!

Elimden alsınlar özgürlüğümü!
Yeter ki o yar beni, kendine hasret bırakmasın!
Dünya ateşiyle, bedenimi yaksınlar!
Yeter ki o yarin yokluğu, yüreğimi dağlamasın.

Maden ocaklarında,karın tokluğuna çalıştırsınlar!