İbrahim Halil Demir Şiirleri - Şair İbra ...

Asırlık çınar ağacının kovuğunda aşkımıza yaptım yuva.
Senin nurlu vechini görebilmek için baktım suya.
Seni her düşündügümde artar gözlerimdeki ziya.
Temennim, kalpler taşlaşmasın, olmasın yalçın kayalardan bir kaya.

Kapının eşiğinde, nefesinin sıcaklığını hissettim.

Unutma, zalimlerin iki yakası bir araya gelmez!
Gün ve geceleri huzurlu ve mutlu geçmez!
Gayretullah'a dokunur haddinden fazla,
Ben affetsem de yerin göğün sahibi affetmez!

Unutma, zalimlerin akıbeti muhakkak berbat olur!

Unutma!
Sana da kazılacak depderin bir çukur!
Rab diye taptığın malların olacak bakır!
Duymazsın ardın süre, feryat ile figanları,
En hassas kulakların duymayacak, olacak sağır!

Unutma!
Akord tutmaz kırıksa sazın
Âşık usandırır cilve ile nazın.
Rahmetle anılmak istiyorsan,
Helal olsun sofrandaki azığın

Unutma bir gün mutlaka sen de öleceksin!
Sadece on veya oniki metrelik kefenle gömüleceksin!
Çok övündüğün şan ve şöhretin sana bir faydası olmayacak!
Ölesiye sevdiklerin, hatır gönül bildiklerin teker teker gidecek,
Sadece ve sadece sen amelinle bir başına kalacaksın!

Unutma dünya pür fani!
Asil ataların nerede hani?
Şirin aklını kullanmazsan!
Yaşarken olursun azılı cani!

Unutma iki kere iki her daim her yerde dört eder!
Yanlış hesap kesinlikle ve kesinlikle Bağdat' tan geri döner.
Berrak suları bulandırmak, gönül köprülerini yıkmak kolaydır,

Susamışsan bağrın yanıyorsa, uhuvvet çeşmesinden, bir an önce susuzluğunu gider!

Kalmaz o an sevdalı gönlünde, ne gam ne kasvet ne de keder.

Unutma zalimlerin akıbeti pür zelil olur!
Gönül saksılarına çalı ve dikenler konulur.
Zulme uğrayan mazlumların ah ve veballeri,
Hızlıca Gayretullah'a dokundukça dokunur.

Unutma, zalimlerin akıbetleri pür zelil olur!

Yare olan sitemlerimi ettim kendime yastık,
Bir hiç uğruna,bir inat uğruna birbirimize küstük
Başı dumanlı karlı dağlar aştık el ele verdiğimizde
Şimdi ise onun bunun nazarında bir hiç olduk.

Yürüyorum hayatın dikenli, güllü yollarında