İbrahim Halil Demir Şiirleri - Şair İbra ...

Ey sevgili yar,
Gönül defterinde aç beyaz bir saife
Sana olan aşkımı ne olur alma hafife,
Mahir bir sevda terzisi ol,
Giydir aşkın gömleğini kumaşı olsun kadife.

Ey sevgili yar!
Naz ve cilven mütevazı hayatımı eder ters yüz,
Sımsıcak yufka gönlüm olur katı ve buz.
Açtığın yaraya merhem olman gerekirken,
Kaldırdın kabuğunu döktün üzerine biber tuz.

Ey sevgili yar,
Sen, nazik tenimde can,
Sen, unutulmayan mutlu an,
Sen, damarlarda dolaşan asil kan,
Ve sen, manidar şöhret ve şansın!

Ey sevgili yar!
Sen, tutan ellerim, gören gözlerimsin!
Sen, abitlerin meclisinde, verdiğim sözlerimsin!
Sen, beni ben yapan, namus ve şerefimsin!
Ve sen, şipşirin uykulara salan en güzel hülyalarımsın!

Ey zalim sevgili yar!
Etmişsin bu üç günlük fani dünyayı bana zindan!
Beni bana küstürmüşsün kalmış sana meydan!
Ne sevdiğin belli ne sevmediğin,
Hal ve ahvalimi etmişsin yaman mı yaman!

Ey sevgili!
Zalim koydum bundan böyle lakabını.
Kendi ellerinle kırdın kol ve kanadını.
Kumrular misali el ele dolaşırken,
Uydun şeytana mahvettin hayatını.

Ey sevgili yerinde ben olsaydım,
Nedamet duyar, ekmeği elinden alınmış çocuklar gibi ağlardım!
Vakti zamanı geldiğinde, ölüm şerbetini içeceğim için gönlümü rahmani ateşlerde dağlardım!
İstesen de istemesen de, seni de bekliyor karanlık daracık bir çukur,
Emaneti sahibine teslim etmeden önce, heybelerimi hayır ve hasanelerle doldururdum!

Ey sevgili yar!
Sen, benim namus ve arımsın!
Sen, yüce dağların doruğundaki karımsın!
Sen, ben yaşadıkça benim en gerçek yarımsın!
Ve sen, bir anlık yokluğunda ahu zarımısın!

Ey sevgili yar!
Sen, zifiri karanlıkların ardındaki en aydınlık anlarımsın,
Sen, aşk ve sevdanı konuk ettiğim, sana olan meftunluğumsun,
Sen, yaşlandığımda, sırtımı yasladığım güvenli dayanağımsın,
Ve sen, ben yaşadıkça, gönlümde en bereketli yaşama kaynağımsın.

Ey sevgili yar söylesene!
Gül üzerine gül hiç koklanır mı?
Neşe ve üzüntüler saklanır mı?
Aşkın meşakkatli yollarında,
Seven sevdiğini, ondan bundan sorar mı?