İbrahim Halil Demir Şiirleri - Şair İbra ...

Sevdan etti beni derbeder.
Bir haşin bakışın her şeye yeter.
Çıkar çıkmaz karşıma,
Sinem doldu gam ile keder.

Sevdan etti beni perperişan.

Esmiyor meltemler hava sıcak,
Zalim olmuş dostlar açmıyor kucak.
Sevmeyi bilen yufka yüreğim,
Neredeyse ha kırıldı ha kırılacak.

Birbirine karıştı gece ile gündüzüm,

Gel otur dizlerimin üstüne! kazıyalım sevdamızı, bu aşkın büstüne kabala
Yüreğimdeki tarifi imkânsız bu sevdanın sızısını, aşkınla ovala
Bin doludizgin sevda atına ha bire bu aşkı kovala!
Nakşet bu sevdayı yüreğinin derinliğine! Aşkın kavalına notala!

Yaparken sevdanın on iki ilmini
Seyrettirdiler aşkın en trajik filmini
Bir gün önce mezun olmak için
Dokuttular mahirce aşkın kilimini

Arşınlarken aşkın meşakkatli yollarını

Sevda yolunda menzil alana olsun helal,
Sevdalanır sevdalanmaz konuşan dilim oldu lal,
Kaçırma gözlerini gözlerimden daim yanımda kal,
Salacaksan beni kokunun geldiği yerlere sal.

Gündüzler geçmek bilmiyor,geceler ise çok uzun

Sevgili Evlatlarım,
Siz siz olun yardım edin yolda kalmışlara!
Babalık edin yüreği yanmışlara!
Ne pahasına olursa olsun zalim olmayın!
Muhabbet besleyin karnını helal doyurmuşlara.

Sevgili hocam dedi ki bana,
Geç aynanın karşısına bak kendine, kendinle yüzleş!
Ben de bu sabah uyandığımda, geçtim aynanın karşısına.
İşin kolayına kaçmadan yüzleştim kendimle.
Uzunca baktım kendi kendime.
Kapkara, kömür misali saçlarımın yüzde doksanının beyazlandığını,

Sevgili isen,
Hatalarımı söyle gönlümü kırmadan!
Bırakıp gitme beni yaralarımı sarmadan!
Sevgililiğin hakkını vereceksen,
Gönlüme gir mahirce köprüleri yıkmadan!

Sevgili isen, geç karşıma otur!
Duyayım seninle her daim gurur!
Gam ve kasavetlerim bitsin artık
Kalan Ömür miadım dolsun onur.

Sevgili kızım,
Sen sen ol koru namus ve arını
Söndürme rahmani yoldaki harını
Eritme gönül dağındaki karını
Bıkıp usanmadan aşk ve şevkle taşı
Manevi kapıları açan yolların barını