İbrahim Halil Demir Şiirleri - Şair İbra ...

Oturdum yarla, aşk masasına
Göz attım aşkın yasasına.
Özene bezene yazdığım mektupları,
Koydum yarin kasasına.

Oturdum yarla, beraber

Gün henüz yeni batmıştı,
Ve ben çok yorgundum.
Gece kıyafetimi giyecek mecalim bile yoktu
Hiç de rahat olmayan kanepemin üstüne uzandım,
Gözlerim açılmıyordu yorgunluktan,
Tam derin bir uykuya dalmak üzereyken,

Bana onu unut diyorlar !
Onu unutmak,
Analı babalı yetim olmaktır.
Varlıklar içinde, yoklukları yaşamaktır.
İçin için ağlamaktır,
Narlar içinde, cayır cayır yanmaktır.

O olmayınca,
Her şey olur lezzetsiz,
Yaşar insan izzetsiz.
O olmayınca,
Felç olur hayat,
Taze ekmekler olur bayat.

Gönülden geçen iyiliği de kötülüğü de bilen O!
En mahir mühendislerin planlarını bozan da O!
Dostları düşman, düşmanları dost ettiren de O!
Namertlerin köprüsünden geçirtip gönüllerde taht kurduran da O!

Karları yağmurları yağdıran da O,

O'nun aşkı nerde ise, ben de ordayım.
Aşkının olmadığı yerde,ben zordayım.
İsminin zikredilmediği mekanlarda ise,
Saraylarda da olsam,sanki kordayım.

O'nun aşkı,eder beni ancak mutlu.

Bir sağına birde soluna,
Sonrada ayakabıların ucuna,
Ürkek gözlerle de gözlerimim içine baktı.
Özür diler gibiydi,
Rengi de sararmıştı,
Utancından sesi titriyordu.

Oyayım,
Sevdan uğruna Ferhat misali dağları oyayım,
Gelinlik kızların çeyizinde,
Yazmalara sevda ile işlenmiş oyayım.

O yayım,

Öyle ahlar çektirmeli ki sevda dediğin,
Yavan gelmeli leziz olan her yiyip içtiğin,
Öyle şahlanmalı ki sendeki yüreğin,
Dinlenmeden sevda harcını karmalı küreğin.

Öyle güzel ve anlam dolu bakmalı ki gözlerin,

Ahlarım ve serzenişlerim var derinden!
Rüzgâr bile esmiyor artık eskisi gibi serinden!
Korkuyorum hem de çok,
Vicdan ve merhamet yoksunu zalimlerin şerrinden!

Artıkça artıyor, gam ve kasvetim.