İbrahim Halil Demir Şiirleri - Şair İbra ...

En güzel yürüyüş,
Rahmana olan yürüyüştür.
Neticesi en kazançlı olan yürüyüş,
Aşka, sevdaya, sevdalanmaya,
Sevilmeye,sevmeye olan yürüyüştür.
En mükemmel yürüyüş,

Yalan olmasın sözünde!
Dünya hiç olsun gözünde!
Ömür miadın bitinceye dek,
Hainlik olmasın özünde!

Haram karışmasın taamlarına!

Çok yordun beni inşallah sen de ben gibi yorulursun.
Er veya geç yerin göğün sahibi Allah’ından bulursun.
Kendimi bildim bileli iki yakamı bir araya getirmedin,
Beni hor ve hakir gördüğün gibi sen de hor ve hakir görülürsün.

Beni bana küstürmüş beni bana muhacir etmişsin.

Kayboldum sevdalı gözlerin karasında.
Çarnaçar oldum yar ile felek arasında.
Ömür miadım ha bitti ha bitecek,
Sevda mektebinin aşk sıralarında.

Yoruldum sevdaya giden yolları arşınlamaktan

Zalimlik karın doyurmaz.
Sap ile saman birbirine karıştırılmaz.
Helal süt ile emzirilmiş olanlar,
Hangi makamda olursa olsun azmaz.

Zalimlik karın doyurmaz.

Umutlarıma bile paslı kelepçeler vurdular.
Dümdüz aydınlık yollar varken, zifiri karanlık çıkmazlara soktular.
Hak hukuk konuşulduğunda, hep güçlüden yana oldular.
Tam menzil murad alacakken, insafsızca goncalarımı yoldular.
Zalim oğlu zalimler!

Getirin yanan yüreğime kar!
Gitsin diğerleri,kalsın sadece yar!
Gamzeli yanaklarını öpemezsem,
Bu fani dünya olur bana dar.

Yar ol bana, gel yaralarımı sar!

Günü güne ekledim
Yokluğunda tekledim
Sevda duraklarında
Daim yolun bekledim

Bitmekte ömür miadım

Bu sevda öyle bir sevdaki,insana Ferhat gibi dağları deldirir,
Kızgın kum çölünde,yar yar diye serap gezdirir,
Elinde sevda kırbacı,dolu dizgin ölüm atına bindirir,
Çok yukarılardan, çok alçaklara indirir.

Bu sevda ummanlar içinde, yüreklerin hararetini artırır,

Ben, bu yalancı, cennet ülkemi, seviyorum diyorsan,
Muhabbet fedailiği yapmalısın!
Husumet, kin ve nefreti gönlünden atmalısın!
Ben, gönüllerde taht kurmak istiyorum diyorsan,
Helal süt ile emzirilmişlerle dost olmalısın!